• เฮ้ออออ........................ผู้ชายยยยยยยยยยยยยยยยยย ผู้ชายยยยยยยยยยยยยยยย สมัยนี้น่ากัวเจงๆๆ

----------------------------------------จบ----------------------------------------

• 555 ล้อเล่นๆๆ เพราะว่าเรื่องราวต่อนี้มันจะซีเรียส ก็เลยทำเป็นขำขำไปก่อน

• เรื่องมันมีอยู่ว่า....เมื่อวานตอนเย็นนัดน้องสาวไว้ว่าจะเข้าไปหาที่ทำงานพิเศษของน้องสาว...แต่ปรากฎว่ากว่าจะออกจากออฟฟิศ คุณน้องก็เลิกงานไปแล้ว เลยโทรติดต่อหา ผลปรากฎว่าติดต่อไม่ได้ค่า เอ้า!!!ทำยังไงดีน๊า อยากกลับบ้านแล้วนะ งุงิงุงิ....นั่งรอ ร๊อ รออ อยู่ออฟฟิศก็ไม่ติดต่อกลับซักที นั่งเล่นเกมไป แชทกะแฟนคลับไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็มีแฟนคลับสาวสวยเข้ามาทักทาย อิอิ ก็นู๋มิ้มนั่นแหล่ะ คุยไปคุยไป ก็เลยตัดสินใจไปกินฟูจิกันที่โรบินสันดีกว่า อิอิ ไปเดท ลั้น ลัน ลาาาาา

• ผ่านไปประมาณ 15 นาที นู๋มิ้มก็มารับจูจุ๊บไปเดทกันที่โรบินสัน ขณะที่รถแล่นไปถึงประตูปั๊มปตท. แม่คุณน้องสาวก็โทรมาหา ทำเสียงอู้อี้ๆเหมือนคนเป็นหวัดบอกว่าให้มารับกลับบ้านด้วย......ไอ้เราก็ตอบกลับไปว่าจะไปโรบินสัน รออยู่ที่หอก่อนล่ะกันนะ ไว้เสร็จธุระแล้วจะไปรับ

• ทันใดนั้นเอง คุณน้องสาวก็ร้องไห้ออกมา แล้วพูดว่า "จุ๊บๆ แจนเจอโรคจิต...ฮือออ ฮืออ" ไอ้เราก็ตกใจจิ แต่ไอ้ที่คิดในหัวตอนนั้น คือ เจอโทรศัพท์โรคจิตโทรมาแน่ๆ แต่ผลปรากฎว่า คุณน้องเจอโรคจิตถึงขั้นถูกลวนลามอ่า กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด มันเป็นใคร มันบังอาจมากกกกกกกก มาลวนลามน้องสาวชั้น.....หลังจากนั้น 2 สาว ก็ลยขับรถไปรับแจนที่หอ แล้วพาไปเลี้ยงปลอบใจที่โรบินสัน ขวัญเอ๋ย ขวัญมานะน้อง......

• เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อเวลาประมาณ 5 โมงกว่า (ช่วงเวลาที่ติดต่อคุณน้องไม่ได้) แถวๆ กาดเชิงดอย หรือที่เรียก ว่าประเสริฐแลนด์ ณ เวลานี้ (ขอนอกเรื่อง คิดได้ไงเนี่ยตั้งชื่อว่า ประเสริฐแลนด์ กาดเชิงดอยก็ดูโอแล้วนะ อ่ะๆๆ กลับไปเรื่องเดิมต่อ) ขณะที่คุณน้องขี่รถหรีดกำลังจะกลับหอ ทันใดนั้นคุณน้องบอกว่ารู้สึกแปลก แล้วเริ่มหงุดหงิดที่ว่า ไอ้รถมอไซด์คนนี้มันจะขี่มาเบียดทำไม ถนนก็ออกจะกว้าง ยังไม่ทันที่คุณน้องจะหักหลบมอไซต์คันนั้น

• ทันใดมัน ไอ้โค-ต-ร โรคจิตนี้มันก็เอามือมาจับขาคุณน้อง แล้วล้วงเข้าไปในกระโปรง แล้วก็รีบขี่รถหนีไป กรี๊ดดดดดดดดดดดดด คุณน้องก็ตกใจ สิ่งแรกที่ทำได้ในขณะนั้น คือ ตะโกนด่ามันออกไป แล้วก็พยายามที่จะขี่รถตามเพื่อดูป้ายทะเบียน แต่ด้วยความว่ารถมอไซด์กะรถหรีดอ่านะ ก็ไม่สามารถตามมันไปได้ มาคลาดกันตรงแถวๆ ถ.นิมมาน  (สามารถอ่านคำบอกเล่าของเจ้าทุกข์ได้จากที่นี่จ้า http://j-jannet19.spaces.live.com/) ดูจากพฤติกรรมแล้ว ท่าทางจะทำมาบ่อยเพราะดูท่าทางจะชำนาญมาก

• แต่ยังโชคดีที่คุณน้องพอจะจำป้ายทะเบียนได้ คือ ขฉ.. (จำตัวท้ายไม่ได้) ลป 44 ถ้าใครอยู่เชียงใหม่แล้วพบเห็นรถมอไซด์ป้ายทะเบียนดังกล่าว กรุณาช่วยแจ้งให้ทราบด้วยนะคะ....หรือว่าสาวไหนเคยเจอเหตุการณ์กรณีเดียวกันนี้มาก่อน ช่วยติดต่อมาด้วยค่ะ เพราะว่าตอนนี้ทางเราได้ไปแจ้งความไว้เรียบร้อยแล้ว และที่สำคัญ ถ้าท่านใดรู้จักไอ้โรคจิตคนนี้ กรุณาไปบอกให้ระวังตัวไว้ให้ดี...เพราะขณะนี้เราได้ส่งสายสืบออกไปปฏิบัติภารกิจลับตามล่าหาโรคจิตทั่วเมืองเชียงใหม่แล้ว (555 พูดไปงั้นอ่า...ก็แค่แจนเพื่อนเยอะ...เพื่อนของเพื่อนแจนก็เพื่อนเยอะ...พี่สาวแจนก็เพื่อนเยอะ...เพื่อนของเพื่อนพี่สาวแจนก็เพื่อนเยอะ...เขียนไปเขียนมาชักงง เอาเปงว่ามีพรรคพวกเยอะล่ะกัน โฮ๊ะๆๆ)

• ที่เอามาเล่าให้ฟังวันนี้เพราะว่าอยากจะเตือนให้สาวๆ ระวังตัวเองให้มากๆ เพราะว่าตอนนี้ภัยสังคม ภัยผู้หญิงมันมาจากหลากหลายรูปแบบที่เราไม่คาดคิด เฮ้อ!!!สังคมเจริญไปอย่างรวดเร็ว แต่ศีลธรรมคนเรามันกลับลดลงเรื่อยๆ มันไม่คิดหรือไงว่า ถ้าเกิดสมมุติว่าน้องสาวเค้าตกใจ ปล่อยมือ รถล้ม หัวกระแทกพื้น เป็นอารัยไป จะทำยังไง....ถ้าเกิดถึงขั้นเป็นอารัยไปขึ้นมามันคุ้มกันมั๊ยกะชีวิตเด็กผู้หญิงคนนึงที่กำลังจะเรียนจบ กำลังจะได้รับปริญญา กำลังจะเริ่มต้นชีวิตในสังคมใหม่ของชีวิตการทำงาน กำลังจะเริ่มทำงานหาเงิน มาเลี้ยงดูพ่อแม่เพื่อตอบแทนบุญคุณท่าน......

• โอ๊ยยยย....ตอนแรกคิดว่าจะเขียนไป ขำไป แต่ไปๆมาๆ เขียนไปเขียนความโก๊ดพุ่งจี๊ดขึ้นแทน....เฮ้อ!!สงสารน้องก็สงสาร ขำน้องก็ขำ...ก็ตลกตรงที่ตอนแรกที่โทรมาคุณน้องคุยไปร้องไห้ไป ใครโทรมาก็เล่าให้ฟังไปร้องไห้ไป.....แต่ถ้าหลังๆใครโทรมาจะเล่าไปพร้อมกับโหมดสาวโหด..มันก็เลยขำไปซะ...แต่ประทับใจน้องสาวเราตรงที่ถ้าเป็นผู้หญิงอื่นเจอแบบนี้ คงจะไม่กล้าเล่า ไม่กล้าบอกใคร ไม่กล้าแจ้งความ...พอดีน้องสาวคุยกะพี่คนนึงที่เป็นตำรวจ พี่เค้าบอกว่าเด๋วพี่เค้าจะดำเนินเรื่องให้ ไม่ต้องไปแจ้งความเองก็ได้ กลัวว่าน้องจะอาย แต่คุณน้องบอกว่าไม่อายมันแล้ว คนแบบนี้ต้องให้ได้รับโทษบ้าง ไม่งั้นขืนปล่อยให้ลอยนวล มันจะไปทำร้ายผู้หญิงคนอื่นอีกตั้งกี่คน.....โอ้!!!คุณหญิงน้องช่างเข้มแข็งจริงๆ นับถือๆๆๆๆ

• เมื่อวานตอนกลับจากโรบินสัน ก็พยายามมองมอไซด์ทุกคนที่ผ่านไป (สายตาก็ดีเหลือเกินเรา หุหุ) มองเท่าไหร่ก็ไม่เหงมีเลย ลป 44 งึมๆๆๆ......เจอแต่ 414 กะ 48 ที่ใกล้เคียง แทนกันได้ม่ะเนี่ย งิงิ......นู๋มิ้มบอกว่าถ้ามีเจ้าทุกข์มากกว่า 1 คน มันก็จะได้รับโทษหนักขึ้น อืมม!! กะลังคิดอยู่ว่าเด๋วเค้าไปแจ้งความม๊างดีกว่า...ฮือ ฮืออออ คุณตำรวจขา นู๋ขับน้องเด้งมาอยู่ดีๆ มันก้ล้วงมือเข้ามาในรถลวนลามนู๋ค่าาาา เหอๆๆ สงสัยถ้าบอกไปแบบนี้ เค้าคงได้เข้าไปอยู่ในคุกแทนไอ้โรคจิตแน่ๆ โทษฐานแจ้งความเท็จ งิงิ งั้นเค้าอยู่เฉยๆดีกว่าเนอะ...คิดว่าคงมีหญิงสาวอีกหลายคนแหล่ะ ที่ตกเป็นเหยื่อไอ้โรคจิตคนนี้...งืมๆๆ เด๋วไปแวะตลาด ซื้อพริก ซื้อเกลือ ซื้อหอมแดง กระเทียม ไปเผาสาปแช่ง เย้ยย ม่ะจ๋าย อิอิ เอานะ ขำๆ หุหุ กฎหมายเล่นงานมันไม่ได้ กฎหมู่ล่ะจะเล่นงานมันได้มั๊ย ยังไม่รู้....รู้แต่ว่าคืนนี้มันต้องร้อนๆ หนาวๆโดนคำสาปแช่งจากหนอนขี้เกียจแน่ๆ อุอุ ถ้าไม่ขี้เกียจทำไปซะก่อน

ขฉ..(จำตัวสุดท้ายไม่ได้)

ลป

44

อย่าลืมน๊าาาาา....เจอที่ไหนช่วยแจ้งเบาะแสด้วยนะก๊ะ...ขอบคุณกั๊บบบบ

• เรื่องมีอยู่ว่า..........กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...เมื่อประมาณอาทิตย์ก่อนโน่น (วันเสาร์ ที่ 11 พ.ย. 49) ในที่สุด 3 สาว จุ๊บ จิน เมย์ ก็ได้ไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพตามที่นัดหมายกันมานาน หลังจากที่เจอโรคเลื่อนมานาน อิอิ เด๋วคนโน่นติดงาน เด่วคนนี้ติดงาน แต่ในที่สุดก็ได้ไปซธที...เย้  เย้.........ตั้งใจจะเอารูปภาพมาอัพ Blog ตั้งนานแล้วล่ะ แต่ไม่มีเวลาซักที วันนี้อากาศหนาวๆเลยได้ฤกษ์ขออู้งานมาทำภาพประกอบ แล้วก็อัพ Blog ซักหน่อย......เอาล่ะ เชิญติดตามเรื่องราวได้ ณ บัดนี้

• เช้าวันนั้น ก็วันเสาร์ที่ 11 ไง....3 สาว นัดเจอกันที่หอของจินนี่ จากนั้นจินนี่และน้องวีออสก็จัดการพาสาวๆ เดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง....จุดแรกที่แวะ คือ ไปมนัสการครูบาศรีวิชัย...คนเยอะแยะมากมาย...พอลงรถสิ่งที่ได้ยินก็คือ เสียงแม่ค้าเรียกให้ซื้อดอกไม้ ธูป เทียน...แต่งานนี้เชิดใส่ค่ะ เพราะว่าปกติ 3 สาว จะไปหาซื้อดอกไม้ในตลาดไหว้เองมากกว่า...ธูป เทียน ทองเปลว ก็เตรียมไปเอง (จินเตรียมให้เสร็จเรียบร้อย)....หลังจากแจกดอกไม้ ธูป 3 ดอก เทียน 2 เล่ม ก็เดินหาทำเลนั่งลงเพื่อขอพรจากครูบาค่ะ...งานนี้มีเสียน้ำตา เพราะควันธูป แสบตามั่กๆๆๆ....เอ๊ะ!!! ลืมบอกไปค่ะ เวลาซื้อดอกไม้ไปถวายพระ ขอแนะนำให้เด็ดก้านดอกไม้ออกนิโหน่ยนะคะ ให้เหมือนกับว่าเราเป็นคนเด็กดอกไม้มาถวายพระกับมืออ่ะคะ มีคนแนะนำมาอีกที....แหะแหะ แต่งานนี้จูจุ๊บลืมซะสนิท มัวแต่ยืนพับดอกบัว

• หลังจากที่ไหว้ครูบาเสร็จ...ก็เคลื่อนขบวนขึ้นไปยังพระธาตุดอยสุเทพ...แต่ระหว่างทางนั้นจำไม่ได้ว่าคุยไปคุยมายังไง ก็ตกลงใจกันว่าจะขึ้นเที่ยวพระตำหนักภูพิงค์กันก่อน แล้วค่อยกลับลงว่าไหว้พระธาตุ......งานนี้ 2 สาว จุ๊บกับเมย์ซึ่งเป็นคนเชียงใหม่แต้ๆ ก็เลยได้จินนี่ สาวกำแพงเพชร เป็นไกด์พาไปเที่ยวพระตำหนัก แหะแหะ ไม่อยากบอกเลย เกิดมาจนอายุ 20 (รู้แล้วๆๆ...ไม่ต้องรีบหมั่นไส้กัน..กะลังจะบอกว่า อีก 7 ขอฝากไว้ในธนาคาร) ยังไม่เคยขึ้นไปเที่ยวพระตำหนักเลย....โอ๋!!!!ลั้นลากันใหญ่ อิอิ
  

• ไปถึงก็ตกตะลึงกับความสวยงามของดอกไม้นานาพันธุ์ แล้วก็ตำหนักที่ประทับต่างๆ ที่มีการออกแบบอย่างหลากหลาย..งานนี้น้องเมย์ไม่พลาด พกกล้องพร้อมชาร์ตแบตมาอย่างเต็มที่แถมมี Memory Card อีก 2 อัน หุหุ...แล้วก็มีกล้องของจินนี่อีก 1 กล้อง ส่วนจูจุ๊บอ่ะเหรอ งานนี้ไปเป็นนางแบบอย่างเดียวค่า..แอบมีช่วยถ่ายนิโหน่ยย แต่ด้วยความที่กล้องไม่คุ้นมือ ถ่ายเลยสวยสู้จินกะเมย์ถ่ายไม่ได้อ่ะ (555 โทษกล้องๆๆ)....งั้นเลยเป็นนางแบบอย่างเดียวซะเลย
  
  
  
  

  ยึดมุมวิวดีถ่ายรูปกันนาน 2 นาน....ด้านหลังเป็นพระตำหนักที่ประทับของพระราชินีค่ะ
  
  
  
  
  ไม่สามารถเข้าไปได้ค่ะ...ได้เห็นแต่บันไดทางขึ้นเท่านั้น....ถึงจะเห็นแค่บันได แต่ก็เป็นจุดที่มีคนถ่ายรูปกันเยอะนะคะ
  แถมมีกล้วยไม้สวยๆอีก........หน้าบานแข่งกะดอกไม้

  
  
  
• สรุปสุดท้ายถ่ายรูปไปเยอะมั่กๆๆ ประมาณ 300 ร้อยใบได้มั๊ง อิอิ....ปกติน้องเมย์จะชอบถ่ายรูปดอกไม้ แต่ไปๆมาๆ งานนี้รู้สึกจะมีแต่รูปคน รูปวิวหาได้น้อยมาก....ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนก็สามารถโพสต์ท่าถ่ายรูปได้หมด แถมไม่อายชาวบ้านอีกแหน่ะ...ประมาณว่า เดินไป 5 ก้าว ก็หยุดถ่ายรูป...จนคนอื่นๆที่เริ่มออกเดินพร้อมๆกัน เค้าไปถึงไหนต่อไหน แม่ 3 สาว ก็ยังไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่.....
  

        


ได้มุมสวยๆถ่ายรูปอีกแล้วจ้า...มีแก๊งค์คุณป้ามาขอถ่ายเลียนแบบมุมนี้
บอกว่าสวยดีจะถ่ายไปอวดลูกชาย..ได้ยินแบบนี้ก็คิกคักกันใหญ่ แอบคิดในใจ
"คุณป้าขา ลูกชายหล่อมั๊ยค่ะ...ถ้ายังไงถ่ายรูปนู๋ติดไปด้วยก็ได้นะคะ"

• จนที่สุดก็มาถึงลูกชิ้นทอดจนได้......อร่อยมั่กๆๆๆๆ ตัวลูกชิ้นก็เหมือนลูกชิ้นธรรมดาทั่วไป แต่ชอบน้ำจิ้มอ่า อร่อยดี...นั่งกินกินสมใจอยาก อย่างมีความสุด แถมตบท้ายด้วยน้ำส้มคั้น กับน้ำสตอเบอรี่ปั่น อร่อยมั่กๆๆๆ เป็นสตอเบอรี่ปั่นจริงๆ ไม่ใช่น้ำเชื่อมใส่วิญญาณสตอเบอรี่ คือเค้าใส่สตอเบอรี่เยอะมาก....ว่าแล้วก็อยากกินอีกจังเลย....ใครสนใจบ้าง คราวหน้าไปกินด้วยกัน ถ้าอยากกินเร็วๆก็ไม่ต้องพกกล้องไปนะ เพระถ้าเอาไปกว่าจะถึงก็คงใช้เวลานาน อิอิ
  
  
  

  
  
  
  เย้ เย้....ในที่สุดก็ได้กินลูกชิ้นทอดแล้ววววววววว....โปรดสังเกตุหน้าจุ๊บกะเมย์ ไม่ค่อยอยากกินเลยย 
  พร้อมทั้งน้ำส้มคั้น และสตอเบอรี่ปั่นแสนอร่อย....ฮ้าาาา ชื่นใจ
  

• กินเสร็จก็เดินไปถ่ายรูปไปเหมือนเดิม แต่ตอนนี้สงสัยอิ่ม เริ่มง่วง แบตเริ่มหมด....จากที่ลั้นลาถ่ายรูปกันทุกจุดก็เริ่ม ไม่เป็นไร ไม่ถ่ายก็ได้ ไว้คราวหน้ามากินลูกชิ้น ค่อยมาถ่ายใหม่ก็ได้เนอะ......แถมทางเดินก็เริ่มเป็นการเดินขึ้นเนิน ลงเนิน ต้องใช้ความสามารถในการทรงตัวเป็นอย่างมาก....หลังๆเลยเดินแบบเงียบบ้าง งอแงบ้าง ร่างเริงบ้าง สลับกันไป.........

• หลังจากที่ภารกิจตามหาลูกชิ้นทอดเสร็จสิ้นลงแล้ว....3 สาวก็ได้เดินทางไปไหว้พระธาตุดอยสุเทพตามเจตนารมณ์ที่ได้ตั้งเอาไว้...หยิ่งค่ะหยิ่ง เดินขึ้นบันไดกัน...จุ๊บกับเมย์เดินขึ้นไป นับขั้นบันไดไป..ช่วงแรกมันก็ตรงกันอยู่อ่ะนะ....หลังๆมาๆอ้าวว จุ๊บนับได้มากกว่า 1 ขั้น เอ๊ะ!!! มันผิดตั้งแต่ขั้นไหนเนี่ย...แต่ต่างคนต่างก็นับเลขของตัวเองต่อไป.......สุดท้าย ใครรู้บ้างค่ะว่า บันไดขึ้นพระธาตุมีกี่ขั้น...หุหุ อย่าถามจุ๊บนะว่ามีกี่ขั้นตอบไม่ได้หรอกค่ะ....เพราะไอ้ที่นับๆมาเนี่ย มันแตกกระจายไปตั้งแต่ เงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นน้องนู๋คนนึงใสชุดนศ. กระโปรงสั้นๆ ขาขาวๆ เดินลงบันได เท่านั้นแหล่ะ จุ๊บกะเมย์ก็สติแตก จากที่นับเลขอยู่ดีๆกลายๆ ขาๆขาวๆ หุหุ พอจะนับ อ้าวว เมื่อกี้ถึงขั้นที่เท่าไหร่แล้ว จำไม่ได้ แงแง จะให้วิ่งกลับไปนับตั้งแต่แรกใหม่ก็ไม่ไหว
  

เฮ้อออ....สูงจังเลย...จะไหวมั๊ยเนี่ยเรา แบตเริ่มหมดแล้วด้วย...เดินไป พักไปเป็นช่วงๆ สงสัยจะเริ่มแก่แล้วจริงๆ

• เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (5-11-49) ไปทอดกฐินที่จ.พะเยามาค่ะ.....เอาบุญมาฝากค่า...อนุโมนา สาธุ๊ สาธุ๊ สาธุ๊ พร้อมกันนะจ๊ะ
• พอดีญาติๆของอะตอม (อาอะตอมของน้องอะตอมจากความเดิมตอนที่แล้วๆ) จัดทำบุญทอดกฐินอเมริกา-พะเยา ไฮโซม่ะคะ กฐินอินเตอร์ด้วย อิอิ ก็เลยนัดรวมแก๊งค์แสวงบุญแก๊งค์เดิมไปทำบุญด้วยกัน ทริปนี้ก็มีด้วยกัน 4 คน คือ จูจุ๊บ จินนี่ น้องเมย์ อะตอม...
• เช้าวันอาทิตย์น้องเมย์ขับรถจากบ้านเอารถไปจอดไว้ที่หอจินนี่...จากนั้นจินนี่กะน้องเมย์ก็มารับจูจุ๊บที่บ้าน...จากนั้นจูจุ๊บ จินนี่ น้องเมย์ ก็ไปหาอะตอมที่บ้าน...จากนั้นทั้ง 4 ชีวิตก็มุ่งหน้าไปพะเยากันค่า (นั่งรถต่อเป็นทอดๆ ก่อนไปทอดกฐิน)....แวะเติมน้ำมันตรงดอยสะเก็ด...ซื้อซาลาเปา ติ๋มซำเติมลงท้องสาวๆ...กินอิ่มๆจะได้หลับสบายๆไงจ๊ะ
• หลังจาก 3 สาว เติมพลังกันเรียบร้อย....ก็คุยกันสนุกสนานมาตลอดทาง...แต่ก็ไม่รู้ว่าคุยเรื่องเดียวหรือป่าว เพราะว่าคุยกันในความฝัน อิอิ...มารู้สึกตัวอีกทีก็เกือบๆถึงพะเยาแล้วค่ะ...งานนี้สงสารตอมจัง ไม่มีใครคุยด้วยเลย

• เมื่อวานมีโอกาสได้ไปเยี่ยมหลานปายสุดหล่อของป้าจุ๊บมาค่ะ ที่รพ.ลานนา ห้อง 317.......ไปถึงหลานปายอยู่ในห้องกับคุณแม่ลักษณ์ และคุณยาย
• หลานป้าจุ๊บ น่ารักมั่กๆๆๆๆสีผิมคมเข้ม...ตาโต จมูกสวยได้รูป ปากน่าจูบ....มือ เท้า เรียวยาว...รู้สึกว่าเชื้อแม่จะแรง ถอดแบบแม่มาเต็มๆ
• โตมาคงหล่อน่าดู...งานนี้แม่ลักษณ์กะพ่อโซ่ เตรียมตัวหัวกระไดบ้านไม่แห้งแน่เลยยยยย
• หลานปายซนใช้ได้...นอนดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมา เลยต้องห่อตัวเป็นเจ้าหนอนน้อย..........เอาล่ะ เล่าไปก็ไม่เห็นภาพ ไปดูรูปกันดีกว่า