...My Christmas Gift...

ชิ้นแรก...เป็นของขวัญที่ผู้บริหาร หัวหน้าหน่วยวิจัยต่างๆ มอบให้ทางสถาบัน
และจะทำการจับสลากมอบให้เจ้าหน้าที่ นักวิจัยที่เป็นลูกจ้างของสถาบันปีนี้จูจุ๊บได้เครื่องทำกาแฟค่า ราคา 349 บาท (เค้าไม่ยอมแกะราคาออกนี่นา)
แต่ใจจริงอยากได้สร้อยทองมากกว่ารอลุ้นมา 5 ปีแล้ว ไม่เคยได้ซักที เฮ้อออออ!!!เศร้าจังเลย

ชิ้นที่สอง...เป็นของขวัญที่เอาหมอนใบชาไปแลกของขวัญมาค่ะ
ปรากฎว่าได้ของพี่โจ พี่ที่ทำงานด้วยกันเป็นกระเป๋าน้อยกิ๊บเก๋ ถูกใจๆๆ สีส้มได้ใจมั่กๆ สวยงาม ว่าจะเอาไว้ใส่เครื่องสำอาง เย้ เย้

ชิ้นที่สาม...อ่ะไม่ใช่ชิ้นจิ น่าจะเป็นล็อตที่ 3 เพราะว่ามันมีหลายอย่าง....อิอิ เป็นเครื่องสำอางยี่ห้อ Missha
ประกอบไปด้วย DeepSeaAquar Base...Magic Eye Changing...Eye Liner (ในราคาลด15%)
Toner...Serum..Cream ของ Missha (อันนี้เป็นของตัวอย่าง เค้าแถมมาให้ทดลองใช้)
ที่สำคัญได้น้องตุ๊กตาหมี Missha แสนน่ารักมา 1 ตัว อิอิ...พร้อมกับMember Card มาอีก 1 ใบ
ของขวัญล็อตนี้ไม่ได้มีซานต้าใจดีที่ไหนซื้อให้หรอกค่า....ซื้อให้เป็นของขวัญ Christmas ตัวเอง
เศร้า!!!ใช้เงินอนาคตซื้ออีกแล้ววว...มักจะหาข้ออ้างในการซื้อของขวัญให้ตัวเองซะเหลือเกิน..ไม่รู้ปีใหม่จะซื้อของขวัญอารัยให้ตัวเองอีกนะ อิอิ

P.S เรียน...เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทั้งหลาย หลังจากที่ไล่แจกที่อยู่ให้ชาวบ้านไปทั่ว อิอิ...รบกวนส่งชื่อกะที่อยู่ให้ด้วยนะคะ
หนอนขี้เกียจตัวนึงจะได้ ส่งความสุข (ส.ค.ส) ไปให้ตอนปีใหม่นะคะ..หรือไม่อาจจะหลังปีใหม่นิโหน่ย อิอิ
สามารถส่งมาได้ที่ joop_267@hotmail.com หรือว่าจะใส่ไว้ในคอมเม้มก็ได้จ้า
P.S2 ส่งชื่อ ที่อยู่ มาก็พอนะคะ ไม่ต้องส่งไวรัสมาให้ เพราะว่าตอนนี้ก็มีอยู่เต็มเครื่อง เต็มตัวแล้ว งิงิ

• เมอร์รี่คิดมาก........คิดมากเจงๆๆๆอ่ะ.....คิดว่าจะไปหาซื้อของขวัญอารัยมาแลกดีน๊าาาา..จะซื้อของขวัญให้พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ อารัยดีน๊าา ตอนที่ไม่ได้คิดจะหาของขวัญก็มักจะเดินไปเจอของที่น่าสนใจ ก็ได้แต่คิดไว้ว่า อืมม ไว้ต้องหาของขวัญค่อยมาซื้อ...แต่พอตอนนี้อ่ะจิ นึกไม่ออกซักที...ของขวัญที่เอาไปแลกแต่ละปี ก็มักจะเป็นของใช้ในบ้าน..เพราะว่า เราไม่มีทางรู้ได้ว่าคนที่จับได้จะเป็นผู้หญิง ผู้ชาย

• ปีนี้อุตส่าห์คิดไว้ว่าจะไปหาของขวัญแปลกมาแลก..เบื่อล่ะไอ้พวกแก้วน้ำ ถ้วยกาแฟ....แต่แล้วเพราะว่าเป็นหนอนความขี้เกียจทำให้ไม่ได้ออกไปตามล่าหาของขวัญ....หุหุ สรุปสุดท้ายของขวัญปีนี้ก็ไปได้หมอนใบชาที่กาดหลวงมาเปงของขวัญที่ใช้แลกวันนี้....ดูดี แถมเพื่อสุขภาพอีกน๊าาา...

• อิอิ วันนี้ที่ออฟฟิศมีเลี้ยงฉลองปีใหม่จ้า ตั้งแต่เช้าก็มัวแต่ไปซื้อของเลยไม่ได้ทำงานทำการอารัยเลย ว๊ายยย!!! ความลับเปิดเผย อิอิ....ไว้จะเอารูปงานเลี้ยงมาอัพให้ดูนะจ๊ะ

• วันนี้ตอนเช้า Online MSN ปุ๊บ พี่อี้ก็เข้ามาทักทันที (เป็นเรื่องแปลกประหลาดที่พี่อี้เข้ามาทัก งิงิ) "เข้าไปดู blog ด่วน" อ่ะฮ่าาา มาแบบนี้ต้องมีเรื่องราวของน้องอาร์มอัพเดทสุดๆแน่เลย....ถึงขั้นมาโปรโมทด้วยตัวเองแบบนี้ อ๋ออ!! พี่อี้ก็คือป๊ะป๋าของน้องอาร์ม...หลานของอาจุ๊บไงค่ะ จากความเดิมตอนที่แล้วๆมา
• อิอิ มาถึงไม่เป็นอันทำงาน รีบเปิด Blog ของพี่อี้ทันที.....ตอนแรกคิดว่านึกว่าเป็นการอัพเดทรูปถ่ายน่ารักๆของน้องอาร์มเหมือนทุกๆที แต่เมื่อเปิดบ๊อกไปแล้ว แต่น แต้นนน แต๋นนนนนนน
• กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คลิปๆๆๆ มีคลิปโป๊ เฮ้ยยยยย!!! ม่ะจ๋ายยย...คลิปของน้องอาร์มโชว์อยู่ใน Blog กะลังคุยอ้อๆแอ้ๆอยู่กะคุณแม่ อะควัวๆๆ อะคูๆๆ.......
• พี่อี้เล่าไว้ใน Blog ว่า คำแรกที่น้องอาร์มพูด คือ คำที่ออกเสียงพิมพ์ออกมาได้ว่า อะควัว...ตอนแรกก็งงเหมือนกันว่าแปลว่าอารัย....ไว้เด่วรอน้องอาร์มโต จะลองถามว่าคำนี้แปลว่าอารัยให้นะ
• หลังจากที่นั่งดูคลิปหลานไป ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ด้วยความเห่อหลาน เลยไล่ส่ง Link ให้เพื่อนๆดู แล้วก็บอกว่า หลานเค้าๆๆๆๆ อิอิ ก็หลานน่ารักอ่า เลยอยากอวด....นี่ก็พยายามที่จะดึงไฟล์มาโชว์ใน Blog นี้บ้าง แต่ก็ไม่ได้ซักที เฮ้อออ เศร้า.....เอาเป็นว่าตามไปดูตาม Link ที่ให้ไว้นี้ล่ะกันนะจ๊ะ.....

http://www.youtube.com/watch?v=s1Y6pN4wqg4

หลานเค้าาาาาาาา....อยากอวดๆๆๆๆๆๆ น่ารักมากมาย ขอบอกๆ
ครายสามารถหาวิธีดึงคลิปนี้มาไว้ใน Blog นี้ได้ก็ช่วยแนะนำวิธีให้ด้วยล่ะกันนะคะ

http://project-ile.net/intersect/

อันนี้ Blog พี่อี้จ๋า....เผื่อว่าครายอยากเข้าไปอ่านเรื่องราวน่ารักๆ ของน้องอาร์ม

• กรี๊ดดดดดดดด............ปี๋หลอกกกกกนู๋ตอนเที่ยงคืน.....นอนๆอยู่ดีๆเตียงก็สั่นงึ๊กๆๆ บ้านก็โยกครืกคร๊ากกก ประตู หน้าต่างร้องดังอี๊ดอ๊าดดด น้องหมาเห่ากันระงม (บางอันก็เว่อร์ไปนิ้ดด)..........แง แง ใจเต้นตึกๆๆๆๆๆๆๆๆ นู๋โดนปี๋หลอกกกกก

• แหะ แหะ เจงๆแล้วเกิดแผ่นดินไหว.....เกิดมาในชีวิตของเด็กผู้หญิงตาเล็กๆคนนึง ไม่เคยเจอเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งไหนรุนแรงเท่านี้มาก่อน จำได้ว่าในชีวิตรับรู้ถึงการเกิดแผ่นดินไหวประมาณ 2 ครั้งในชีวิต

• ครั้งแรกคือเมื่อสมัยยังเด็กๆจำไม่ได้ว่าอยู่ประมาณ ป. อารัย ช่วงนั้นมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นแต่ไม่เคยได้รับรู้กะเค้าเลย เพราะว่ากรมอุตุทำงานดีเกินไป เลยหลับอุตุอย่างเดียว ก็บอกพี่สาวไว้ว่า ถ้ามันไหวอีกปลุกด้วยนะ ปรากฎว่าคืนนั้นมีแผ่นดินไหวอีก พี่สาวก็ปลุกให้ตื่น ด้วยความที่ว่าตอนกลางวันคุณครูสอนไว้ว่าเวลาแผ่นดินไหว ให้หมอบลงแล้วไปหลบอยู่ใต้โต๊ะ พอพี่สาวปลุกเสร็จก็ลุกขึ้นมา แล้วนึกขึ้นได้ ก็เลยรีบหมอบลงกะเตียง แล้วมันก็หยุดไหว ก็เลยรวดหลับต่อไปเลย 555.......

• อีกครั้งนึงคือ ตอนเด็กๆอีกเหมือนกัน ลงไปช่วยแม่ทำงานที่ร้านข้างล่างนั่งๆอยู่แผ่นดินก็ไหว อันนี้กะลังตื่นอยู่ เลยได้รับรู้ถึงความรู้สึกของแผ่นดินไหวจริงๆ ตื่นเต้นเล็กน้อย อิอิ

• ส่วนเวลาเกิดแผ่นดินไหวครั้งอื่นๆ ไม่เคยรับรู้อารัยกะเค้าเลย หุหุ สงสัยเป็นพวกความรู้สึกช้า...เหมือนคราวที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ คนอื่นเค้ารู้กันหมดว่าเกิดแผ่นดินไหว.......ไหวตอนไหนว๊าาา ม่ะเหงรู้เรื่องเลย

• แต่คราวนี้รับรู้ถึงเหตุการณ์แผ่นดินไหวแบบเต็มๆ.....ตอนแรกตกใจมั่กๆ เฮ้ยย!! ผีหลอก..ซักพัก เฮ้ยย!! แผ่นดินไหว แรงมากกินเวลานานด้วย หลายวินาทีเหมือนกัน...มันน่ากัวเจงๆนะ ก็คิดว่าบ้านที่พึ่งสร้างมาได้ประมาณ 2 ปี แต่รอยร้าวมากมายยั่งกะสร้างมาเปงสิบๆปี (ผู้รับเหมาเฮงซ-ย) มันจะถล่มลงมามั๊ยเนี่ย....งือ งือ...นู่ยังไม่อยากตายยยย ชีวิตนี้ยังไม่ได้ทำอารัยอีกเยอะเลยนะคะ

• หลังจากที่มันหยุดไหว....ทันใดนั้นเอง....4 คน พ่อ แม่ ลูก(2คน) ก็เปิดประตูห้องออกมาพร้อมกันแล้วบอกว่า โห๊ยยยยย แผ่นดินไหวว แรงมากกกก....ป๊ะป๋า กะ จูจุ๊บ ก็เดินลงมาเปิดทีวีดูข่าวที่ห้องรับแขก ส่วนมามี๊กะแจน ก็กลับเข้าห้องไปเหมือนเดิน เสร็จแล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา หุหุ แปลว่าที่อื่นก็คงไหวเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าไหวที่บ้านชั้นบ้านเดียวแน่ๆ...อ่ะฮ่า พรุ่งนี้มีเรื่องเม้าท์แล้ววว.....หุหุ ด้วยความกัวเมื่อคืนเลยแอบหนีไปนอนซุกๆกะมามี๊กะแจน...แต่นอนไม่ค่อยหลับ สงสัยจะยังตื่นเต้นๆๆอยู่

• หุหุ ผลปรากฎว่า ตรวจสอบแผ่นดินไหวหลังอาฟเตอร์ช็อก 23 ครั้งที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อเวลา 00.02 น . วันนี้ (13 ธ .ค .) เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาดปานกลาง 5.1 ริกเตอร์ ศูนย์กลางที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากสถานีตรวจวัดแผ่นดินไหวเชียงใหม่ดอยสุเทพ 16 กม . แรงสั่นสะเทือนที่ยาวนานกว่า 20 วินาที ส่งผลให้ประชาชนในตัวเมืองรู้สึกได้ โดยเฉพาะบนอาคารสูง เช่น โรงแรม มีนักท่องเที่ยววิ่งหนีด้วยความแตกตื่นลงมาชั้นล่าง และไม่กล้ากลับขึ้นไป เพราะเกิดอาฟเตอร์ช็อกต่อเนื่องและรู้สึกได้ถึง 10 ครั้ง ครั้งล่าสุด เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 05.00 น . นานประมาณ 40 วินาที เจ้าหน้าที่ตรวจวัดแผ่นดินไหว กล่าวว่า จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวครั้งนี้อยู่ใกล้ตัวเมืองมาก ความรู้สึกจึงเหมือนรุนแรง สร้างความตกใจให้ประชาชน (ที่มา : http://www.bangkokbiznews.com/viewNews.jsp?newsid=139195) โหหหหหหห ตั้ง 23 ครั้ง อืมม รับรู้ได้ประมาณ 3 ครั้งเอง สงสัยที่เหลือกรมอุตุคงเริ่มทำงานแล้วล่ะ คร๊อกฟี้ๆๆๆ -_-ZzZZ

• จะว่าไปนี่ยังโชคดีที่ความรุนแรงแค่ 5.1 ริกเตอร์ เพราะว่าจากข่าว นายวิรัช ตั้งมั่นคงวรกูล วิศวกรวิชาชีพ 8 สำนักงานโยธาธิการและผังเมืองจังหวัดเชียงใหม่ เปิดเผยว่า ขณะนี้ได้ประสานงานไปยังแต่ละอำเภอ และเทศบาลนครเชียงใหม่ เพื่อตรวจสอบความเสียหาย ซึ่งยังไม่ได้รับรายงานเข้ามาแต่อย่างใด โดยคาดว่าไม่น่าจะมีความเสียหายมากนัก เนื่องจากอาคารส่วนใหญ่ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ได้ออกแบบเพื่อรับแรงลมอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อเกิดแผ่นดินไหวขนาดปานกลาง 5-6 ริกเตอร์ ก็สามารถรองรับได้ “ถึงแม้ว่าอาคารในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่จะไม่ออกแบบรองรับแผ่นดินไหว แต่ได้ออกแบบรองรับแรงลมไว้แล้ว ซึ่งในทางวิศวกรรมถือว่าเป็นแรงแนวราบเหมือนกัน ซึ่งแผ่นดินไหวในครั้งนี้ที่มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ อ.แม่ริม จึงไม่ส่งผลกระทบต่อโครงสร้างอาคารแต่อย่างใด อย่างไรก็ตามหากเกิดแผ่นดินไหวที่มีจุดศูนย์กลางที่เชียงใหม่ แล้วมีความรุนแรงเกิน 6-7 ริกเตอร์ อาคารก็อาจจะรองรับไม่ได้” นายวิรัชกล่าว (ที่มา : http://www.manager.co.th/Local/ViewNews.aspx?NewsID=9490000152616)

• หุหุ ตอนนี้ใครที่อาศัยอยู่บนตึกสูงๆ ก็ลุ้นระทึกหน่อยล่ะกันนะคะ....... เชียงใหม่มีทั้งน้ำท่วม ทั้งแผ่นดินไหว 5.1 ริกเตอร์ คราวหน้าจะมีเหตุการณ์อารัยตื่นเต้นๆๆ อีกน๊าาา.....แต่ขอให้เป็นเรื่องๆดีๆจะดีกว่าเนอะ

• ป.ล เมื่อวันที่ 9 ธ.ค.49 เป็นวันเกิดเค้าาา....อวยพรวันเกิดย้อนหลังกันเร็ววว อิอิ....แก่ขึ้นอีก 1 ปี กะ 4 วันแย้วจ้า.....
  

• คุณหญิงน้องมีเรื่องมีแย้วจ้าาาาาา.......ป่าวๆๆๆ ไม่ได้เจอโรคจิตลวมลาม(อีกแล้ว) หรือว่าได้รุมตื้บโรคจิตได้สำเร็จ (ความหวังเล็กๆในใจ) แต่เป็น................................
  
  
• ช่วงเวลาใกล้จะเลิกงาน แต่งานยังไม่เลิก ร้องเพลงในใจ โอฟรีอีกแล้วซิเรา ต้องทำอารัยบ้างน๊าาา ไอ้โน่นก็ต้องทำ ไอ้นี้ก็ต้องทำ เฮ้อออ!!! ทันใดนั้น....เสียงโทสับก็ดังขึ้น โอ๊ะโอ เบอร์แปลกปลอม ตื่นเต้นๆๆ เบอร์ครายน๊า
  
  
• "ฮัลโหลลลลล...พี่จุ๊บเหรอครับ ผมเป็นเพื่อนแจนครับ...พอดีแจนรถชน ตอนนี้อยู่รพ. ครับ...พี่ที่ทำงานโทรมาบอกผม (บล้า บลา บลา จำม่ะล่ายล่ะ.........)"
  
  
• กรี๊ดดดดด น้องสาวชั้นนนนน........ซวยอีกแล้ว...หยิบกระเป๋า หยิบมือถือ ขอร้องแกมบังคับให้น้องที่ทำงานไปส่งที่ตึกศรีพัฒน์ (สะกดถูกป่าวว๊า) โทรบอกพ่อกะแม่ จะบอกยังไงดีน๊า ไม่ให้ตกใจ เป็นหนัก ไม่หนักหรือป่าวไอ้เราก็ไม่รู้ แต่โทรบอกก่อนก็ดี เผื่อมีอารัยฉุกเฉิน...รีบออกจากออฟฟิศ รถก็ติด ทำไมรถมันติดแบบนี้เนี่ยนะ ร้องเสียง ปี๋ป๋อ ปี๋ป๋ออออ ในรถ ก็ไม่มีใครหลีกทางให้ซักคัน เอิ๊กๆบ้าไปแล้ว จะมีใครได้ยินม่ะเนี่ย
  
  
• พอไปถึงก็เจอพี่ๆที่ทำงานของคุณน้อง รออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน...พี่แอ๊วบอกว่า แจนเข้าไปได้ซักพักแล้ว คุณหมอบอกให้ญาติๆ ออกมารอข้างนอกก่อน เลยสอบถามว่าชนยังไงค่ะ รถชนที่ไหน...ผลปรากฏว่า คุณหญิงน้องขี่รถหรีดไปชนท้ายรถกะบะพี่หนุ่ม พี่ที่ทำงานด้วยกัน รถเค้าก็จอดอยู่ดีๆ ยังไปหาเรื่องเค้าอีกน่ะ คุณน้อง....งี้จะเรียกว่ารถชนคงไม่ถูก ต้องบอกว่า คุณน้องไปชนรถแทนมากกว่า
  
  
• พี่แอ๊วบอกว่าได้ยินเสียงดัง ตู๊มมมม (มั๊ง..ม่ะรู้ว่าดังอีท่าไหน เอาตู๊มไว้ก่อนล่ะกัน) ก็เปิดหน้าต่างออกมาเห็นคุณน้องเอารถหรีดไปจุ๊บท้ายกะบะ ก็รีบออกมาดู แล้วก็พาส่งรพ. เพราะว่ามีอาการเจ็บหน้าอก หายใจไม่ออก...ไม่สามารถยืดตัวตรงได้ ร้องไห้แง แง เจ็บก็เจ็บ กลัวก็กลัว งึมๆๆๆ น้องสาวชั้น หาเรื่องเจ็บตัวซะงั้น....น่าสงสารเจงๆ ช่วงนี้เคราะห์ซ้ำกรรมซัด
  
  
• นั่งรอได้ซักพัก กับความว่างเปล่า ไม่มีเจ้าหน้าอยู่ให้สอบถาม จะเข้าไปในห้องฉุกเฉินก็ไม่กล้า......ซักพักก็มีเสียงออกมาจากลำโพง ณ ส่วนใดส่วนหนึ่งของตัวตึก ญาติ น.ส............ กรุณาเข้ามาพบแพทย์ที่ห้องฉุกเฉิน....ก็ยกขบวนกันเข้าไปประมาณ 5-6 คน หุหุ เป็นหมู่คณะใหญ่ๆๆๆๆ คนอื่นเค้ามีญาติมมารอคน 2 คน อันนี้มาเป็นฝูง เฮ้อยย มาเป็นหมู่คณะ...ตอนหลังพ่อกะแม่ตาม รวมเป็นมีญาติคนไข้ทั้งสิ้น 9 คน....หุหุ.... โอ๊ยยยย ตื่นเต้นๆๆๆ ไม่เค๊ย ไม่เคยยย ตื่นเต้นขนาดนี้ แจนเป็นคนเดียวในบ้านมั๊งที่เจอแต่เรื่องตื่นเต้นๆๆตั้งแต่สมัยเด็กๆล่ะ มีตั้งแต่วิ่งซนจนประตูหนีบนิ้ว เกือบขาด จนล่าสุดเจอโรคจิต แล้วมาขี่รถชนรถชาวบ้าน
  
  
• หุหุ หลังจากที่ไปทักทายคุณน้อง แถมแอบหัวเราะไปเล็กน้อย (เป็นพี่สาวที่ห่วงน้องเหลือเกิน) ก็เดินไปดำเนินการเรื่องต่างๆ ให้คุณน้องตามลายแทงแผนที่ที่คุณเจ้าหน้าที่ให้มา ไปห้องโน่นนะ แล้วก็ไปห้องนี่นะ แล้วก็ไปตรงโน่นนะ แล้วก็กลับมาที่นี่นะ................โอ๊ยยยยยยยยยย ตายๆๆๆๆๆๆๆ อารัยกันเนี่ย เดินไปเดินมา ความจำเท่าปลาทอง เด๋วหลงทางอยู่ในรพ.หาทางออกไม่เจอทำไงเนี่ย.... ดีนะ ที่ได้พี่แอ๊ว เป็นคนแนะนำว่าที่ไหนอยู่ตรงไหนบ้าง แล้วก็มีอั๋นเป็นเพื่อนเดินไปด้วยกัน ถ้าจูจุ๊บไปคนเดียวคงเดินร้องไห้หลงทางหาทางออกไม่เจอแน่ๆ 555 เว่อร์ไปหน่อย แหะแหะ
  
  
• อันดับแรกต้องเดินไปที่ศูนย์ประกันอารัยซักอย่าง จำไม่ได้ สำหรับนักศึกษา....เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าให้กลับไปขอใบรับรองแพทย์มาแล้วก็ไปถ่ายเอกสารใบนี้ๆๆมาให้นะ อ้าวว เดินกลับไปห้องฉุกเฉินอีกครั้ง ขอๆๆๆใบรับรองแพทย์หน่อยค๊าาา คุณหมอขาาาา....หลังจากได้แล้ว เดินกลับไปหาจนท.ที่ศูนย์ประกันอารัยซักอย่างนั้นแหล่ะ.... พี่ค่ะ ไอ้ใบนี้ใช่มั๊ย ใบรับรองแพทย์อ่า ตรงนี้ต้องกรอกมั๊ย แล้วไอ้นี่จะให้กรอกว่าไง...เค้าก็ดึงไปดูๆๆ อ้าวว แล้วไหนใบถ่ายเอกสาร...ยังค่ะ เอามาถามเพื่อความแน่ใจก่อน แล้วเด๋วค่อยไปถ่าย...เค้าคงสงสาร หรือไม่ก็สมเพช ทำหน้าเอ๋อๆ เงอะงะ จนคุณจนท.ลุกไปถ่ายเอกสารให้ซะเลย (ขอบคุณค่า...แต่แอบมีคิดในใจ ทำมายม่ะถ่ายให้เยยน๊า ต้องให้นศ.เดินไปถ่ายเอกสาร แล้วก็เดินกลับมายื่นเรื่องอีกครั้ง... ที่นี่เค้าม่ะมี One Stop Service ม๊างเหยอก๊ะ)
  
  
• จากนั้นก็เดินตามลายแทงไปยังจุดจ่ายเงินที่ 2 หุหุ ย้ำ ต้องจุดที่ 2 นะ ไปจุดที่ 1 เค้าจะไม่ยอมให้รับเอกสาร...เอ้าาา หาๆๆอยู่ไหนเนี่ย...คุณจนท.ก็จะบอกแต่ว่า ไปทางนั้นอ่ะคะ...ทางนั้นมันทางไหนล่ะก๊ะ...มั่วๆเอาล่ะกัน...หาไม่เจอ เด๋วก็ฆ่าเวลาด้วยการจีบหมอแถวๆนั้นซะเลย หุหุ แต่ ณ เวลานั้น กับสถานที่แบบนั้น น่ากัวจะไม่ได้จีบหมอ แต่จะกลายเป็น... บรึ๋ยยย ม่ะเอาม่ะพูดดีกว่า...เอ้า!!กลับมาที่เรื่องต่อ... อ่ะๆๆ มันไปทางไหนว๊าาาา.....เย้ เจอแล้ว จุดชำระเงินที่ 2 เย้ ที่รับยาอยู่ติดกัน ไชโยยยย นึกว่าต้องเดินตามหาอีกแล้ว.....ขณะที่รอรับยาคุณน้องโทรมาบอกว่า กลับล่ะนะ ไปเจอกันที่บ้าน ก็งึมๆๆ อืมม กลับไปเถอะ....ปล่อยชั้นไว้ยังงี้แหล่ะ ไม่ต้องห่วงกัน T-T ล้อเล่นๆๆ
  
  
• พอได้ยา คุณจนท.บอกว่า มียาฉีดด้วยนะคะ เอาไปพยาบาล เด๋วพยาบาลจัดการเอง....อ้าวววว ทำไงอ่ะ คุณน้องกลับไปแล้ว จะฉีดยังไงเนี่ย โอ๊ยๆๆ ปวดหัว โทรหาก็ไม่รับ...เอาว่ะ ถ้าจำเป็นต้องฉีด...งั้นฉีดชั้นแทนก็ได้ กะลังปวดหัวอยู่ เดินไปเดินมา งานที่ออฟฟิสก็ยังไม่เสร็จ พรุ่งนี้โอฟรีอีกแล้วตรู.....แถมเข้าข่ายลักษณะคนไข้ฉุกเฉินข้อที่ 12 ประมาณว่ามีสภาวะทางจิตไม่ปกติ เช่น คลุ้มคลั่ง แง่งงง แหง่งงง แฮะๆๆ
  
  
• ไปถึงห้องฉุกเฉินเอาแฟ้มเอกสารไปคืน กะลังคิดอยู่ว่า รับยาเสร็จ ไม่เอาแฟ้มไปคืนได้ม่ะ ขอเก็บไว้เป็นที่ระลึก หุหุ...ยื่นแฟ้มให้คุณจนท. แล้วพูดว่า..."เค้าบอกว่ามียาฉีดด้วย ทำไงค่ะ...คนไข้กลับไปแว้วว".....คุณจนท. ตอบว่า "อ๋อ ฉีดไปแล้ว อันนี้เอามาคืนพี่" อ้าววว!!! มีการงี้ด้วยเหรอ มียืม มีคืน มันรพ. เดียวกันป่าวเนี่ย..รู้งี้ม่ะบอกดีกว่า เอากลับบ้านไปเป็นของที่ระลึก.....หุหุ เลยแซวไปว่า..นึกว่ายังต้องฉีด คนไข้กลับไปแล้ว งั้นเด๋วฉีดนู๋แทนล่ะกัน แหง่งงง แหง่งง (ข้อที่ 12)....คุณจนท. มีการย้อนกลับ ฉีดก็ได้นะ เดี๋ยวฉีดให้ แต่ยานี้ต้องฉีดที่ก้น ฮั่นแน่ๆๆๆ จะแอบดูก้นเค้า.....เรื่องอารัยจะยอม....งั้นให้ฉีดก้นอั๋นแทนดีกว่า ว่ะฮ่า ฮ่าาา
  
  
• สรุปสุดท้าย....คุณน้องไม่เป็นอารัยมาก ไม่มีแผล เพียงแค่จุกนิโหน่ยม๊างง แต่พรุ่งนี้คงจะระบวมไปทั้งตัว เฮ้อออ!!! สงสัยคงต้องไปทำบุญครั้งใหญ่แล้วล่ะ.......ป่านนี้คงหลับไปแล้ว ได้ยาแก้ปวด ยาแก้ปวด+แก้อักเสบ ยาคลายกล้ามเนื้อ ยาทา.......หุหุ ช่วงนี้คุณน้องคงหายซ่าไปสักพัก
  
  
• ที่จริงคิดว่าจะเขียนเรื่องวันเสาร์ที่ไปเดินงาน nap ไปกิน 94 ไปกินร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อวาซาบิ  แต่งานนี้เรื่องคุณน้องมาแรง แซงทางโค้งเลยเอามาลงไว้ก่อน อิอิ  555 ขำขำเนอะ แค่คุณน้องรถชน เฮ้ยยย ชนรถ.....งานนี้คงไม่ขี่รถหรีดไปอีกนาน
  
  
• ปล. ลืมถ่ายรูปมาให้ดู หุหุ