JujOoP 的个人资料(づ￣ ³￣) Jujoop...Jujoop照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
4月24日 กลับมาแล้วจ้า......กลับมาแล้วจ้า...กลับมาจากบางกอก พร้อมเอาความดำกลับมาเปงของฝาก แหะ แหะ พอดีวันศุกร์ (21 เม.ย.49) ได้รับมอบหมายงานให้ไปดูงาน OTOP TO THE WORLD ที่เมืองทองธานีมาจ๊ะ พอดีมีงาน BIG-BIH จัดที่เมืองทองเหมือนกัน ก็เลยได้ดูงาน 2 งานควบคู่กันไป
ในส่วนของงาน OTOP TO THE WORLD วันที่18-23 เมษายน 49 ก็เปงงานที่เค้าคัดสรรสินค้า OTOP ที่สามารถส่งเสริมให้ส่งออกได้ โดยในงานช่วง 3-4วันแรก จะเปงวันของ Trader คือ เปงวันที่เค้าจะติดต่อธุรกิจกัน ตกลงสั่งซื้อสินค้า หลังจากที่สอบถามหลายๆร้านก็ได้ Order จากต่างประเทศเยอะเหมือนกัน เย้ เย้ เอาเงินเข้าประเทศได้สำเร็จ ของเยอะมากกกกก ทำให้กระเหรี่ยงน้อยตาเล็กๆคนนึง สามารถทำตาโตลุกวาววววขึ้นมาได้ แหะ แหะ ไอ้โน่นก็อยากได้ ไอ้นี้ก็อยากได้ แง แง แต่ว่าขี้เกียจหิ้วของไง...เพราะว่าเป้าหมายต่อไปคือ.......แหล่งช๊อปปิ้งต่างๆในกุงเทพ 555 อ่ะๆๆ กลับมาเรื่องงานต่อๆๆ หลังจากที่เดินดูทั่วงานแล้ว (มีแค่ 3 HAll เองแต่เหนื่อยสุดๆ) ก็ได้ของติดไม้ติดมือมาคือ แต่น แต้น แต๋นนนน ซอสหมักสะเต็กพริกไทยดำ จำไม่ได้ว่ายี่ห้ออารัย แต่ว่าอร่อยมั่กๆๆ ไปยืนชิมสะเต็กเค้าจนเกือบหมด 555 (อิ่มพอดี) แต่ของเค้าอร่อยดีนะ โชคดีที่เค้ามีแบบแพ็กเปงถุงพลาสติกด้วย เพราะว่าถ้าเปงขวดคงขี้เกียจแบกกลับมา ลองซื้อกลับมา 1 ถุง ในราคา 150 บาท หุหุ พอซื้อเสร็จคนขายบอกว่า มีขายใน TOP ทั่วประเทศนะคะ ^^'' อ้าวว พึ่งมาบอกอารัยตอนนี้..แต่ถ้าไปซื้อใน TOP ราคา 185 บาท อ๋ออ งั้นก็โอเคค่า....จากนั้นก็ไปได้หมูหยองกรอบ มา 2 ถุง ตอนแรกคนขายให้ชิมก็ชิมไปงั้นๆๆ เดินไปเดินมา เอ๊ะ กลับไปซื้อดีกว่าอร่อยดี..(กลับบ้านมา ป๊ะป๋ากิน ป๊ะป๋าบ่นใหญ่เลยว่าสงสัยจะใส่ผงชูรสหรือว่าอารัยซักอย่าง เพราะว่าป๊ะป๋ากินแล้วรู้สึกคอแห้ง แง แง โดนว่าอีกแย้ว ว่าซื้ออารัยมาก็ไม่รู้..ก็ตอนชิมในงาน ชิมนิดเดียวมันเลยไม่รู้สึกคอแห้งนี่นา) หลังจากที่เดินไปเดินมา นาฬิกาในท้องก็เริ่มส่งเสียง ก็ไปกินข้าวใน Food Center ที่นั้นแหล่ะ โห๊ยยย กินข้าวหมูกรอบ ชิ้นบางๆๆไม่กี่ชิ้นนน 40 บาท ถ้าอร่อยก็ว่าไปอย่าง เฮ้อออ 40 บาท กลับมากินบ้านเรา กินอารัยอร่อยๆได้เยอะแยะเลยเนอะ...หลังจากกินเสร็จ ก็เดินข้ามฟากไปที่ตึกชาเลนเจอร์ (ชื่อเหมือนยอดมนุษย์เลย) อ่ะตรงทางระหว่างเชื่อมตึก โห๊ยยยย ของกินมากมายยยย แง แง รู้งี้มากินตรงนี้ดีกว่า ราคาก็พอๆกัน แต่ว่าดูดีมีระดับประทับใจ เซงๆๆ แต่ช่างมานเถอะ รีบๆไปทำงานให้เสร็จๆดีกว่า
ในส่วนของงาน BIG-BIH ตอนแรกที่คิดไว้ ก็คิดว่าก็คงเหมือนๆกะงาน OTOP TO THE WORLD แต่จิงๆแล้วมันไม่ใช่เลยล่ะ..เอาง่ายๆ แต่การจัดแต่งของแต่ละบูทก็ดูไฮโซกว่างาน OTOP เปงหลายร้อยเท่าเลย เพราะว่างาน OTOP ก็จะเปงบูทเปงล็อกๆเหมือนงานทั่วไปที่เราไปกัน แต่ในงาน BIG เนี่ย แต่ละบริษัทจัดบูทได้ เริ่ด หรู สวยงาม มีระดับประทับใจสุดๆๆ เสียดายเค้าม่ะให้ถ่ายรูปอ่า ไม่งั้นจะได้ถ่ายรูปมาฝาก อย่างว่าแหล่ะ เด๋วนี้ครายๆเค้าก็กัวการก๊อปปิ้กันทั้งนั้น พอมีเทคโนโลยีใหม่ๆเข้ามา มนุษย์เราก็สามารถสร้างให้เครื่องมือที่มีประโยชน์เหล่านี้ กลายเปงเครื่องมือของคนเห็นแก่ตัวไปได้ในทันที..มีคนเคยเล่าให้ฟังว่า กว่าเค้าจะคิดออกแบบผลิตภัณฑ์ออกมาได้ตัวนึง ก็ใช้เวลานานกว่าจะออกแบบรูปทรง ปรับปรุงขบวนการผลิตต่างๆ ออกมาได้ แต่คนที่ก๊อปปี้ใช้เวลาไม่ถึง 1 วัน ก็สามารถทำออกมาได้แล้ว บางทีไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ....โดยการเอามือถือถ่ายภาพสินค้านั้นๆๆ แล้วส่งรูปไปยังประเทศ.....(ขอไม่เอ่ยล่ะกันว่าเปงประเทศอารัย เด๋วกัวจะมีเรื่องราวระดับนานาชาติขึ้นมา) เมื่อรูปไปถึง ก็เอาเข้าโรงงาน ผลิตออกตามได้ทันที..เฮ้อ มนุษย์เราเนอะ.......แต่สินค้าใน BIG เป็นการขายสินค้า Idea แต่ละอย่างพอเห็นแล้วก็คิดว่า ทำไมเค้าเก่งจัง แค่เอาเศษไม้มาแต่ง มาต่อให้เกิดลวดลาย มันก็ดูเก๋ ดูไฮโซขึ้นมาทันที ดูเหมือนมันง่าย แต่ทำไมเราถึงคิดไม่ได้แบบเค้านะ ชักอิจฉาเจ้าของ Idea สินค้าพวกนี้แล้วล่ะ แหะ แหะ...ในงานก็ชอบพวกเฟอร์นิเจอร์ตกแต่งบ้านที่เปงงานไม้อ่า เค้าทำได้สวย และมีความคิดสร้างสรรค์มากๆ บางอยากก็ เรียบ สวย แต่ดูดี..บางอย่างดูเก๋ แหวกแนว แต่ลงตัว พูดแล้วก็เสียดายที่ถ่ายรูปไม่ได้ แต่ก็เก็บภาพที่ประทับใจ ไว้ในสมองอันน้อยนิดอันนี้ไว้ รอแต่วันที่ความทรงจำนี้จะลบเลือนออกไป (ในเวลาอันสั้น เพราะว่าเปงปลาทอง ความจำสั้น 555) อีกอย่างที่ประทับใจ คือ งานศิลปะบนพรม ไม่รู้ว่ามันเปงพรม หรือว่าเปงภาพศิลปะติดผนัง เพราะว่าเค้าเอาแขวนติดผนังไว้ ดูลักษณะก็เหมือนพรม แต่ว่าลวดลาย และวัตถุดิบที่เค้ามาเอาทักทอ มันสวยมากๆๆ ลายก็ไม่เหมือนพรมทั่วไปตามที่เราเห็นกัน ที่เปงรูปสัตว์ รูปดอกไม้...แต่มันเป็นรูปที่ดูแล้ว มันมีเรื่องราวอยู่ในตัวของมัน อยากให้ได้เห็นภาพจังเลย แต่ก็คิดว่า คนที่ซื้อไปก็คงไม่เอามาเปงพรมหรอก คงจะประดับให้มานเปงภาพติดฝาผนังมากกว่า เอ๊ะๆๆ หรือว่ามันจะเปงภาพฝาผนังจิงๆ ช่างมันเถอะ รู้แต่ว่าประทับใจ ชอบไปแล้วล่ะ เดินดูงานไปฝันไปว่าอยากมีเงินเยอะๆๆ เดินดูไป ชี้นิ้วไป ปากก็พูดไปว่า เอาชิ้นนี้ เอาชิ้นนี้ และก็มีบ้านหลังใหญ่ๆๆๆ ไว้ใส่ของที่คุณนายชี้นิ้วเรียกมา...ถ้าจะมีความสุขจริงๆๆ 555555 ก็ได้แต่ฝันต่อไปนะ
หลังจากที่เดินทำตาโต ตาลอย ละเมอเพ้อพกอยู่เปงนานสองนาน ก็กลับเข้าสู่ความเปงจิง เย้ เย้ ดูงานเสร็จแล้วววววววว ต่อไปก็ถึงเวลาพักผ่อน อิอิ 555 ทำงานประมาณ 10.00 - 15.00 น. หลังจากนั้นอีกวันครึ่งก็ตระเวณไปเรื่อยๆๆ ตามติดพี่เค้าไปเรื่อยๆๆ 55 กระเหรี่ยงน้อยตาเล็ก ก็จะไปชมแสงสีในเมืองหลวง 55 แต่ก่อนอื่นขอเอาเชือกผูกติดเอวพี่เค้าไว้ก่อนนะ กัวหลง อิอิ ล้อเล่นๆๆ ครายจะไปทำแบบนั้น อายเค้าตาย อันดับแรกหลังจาที่แยกย้ายกะหัวหน้า กลุ่มสาวๆประกอบไปด้วย พี่แอ้ม พี่อ้อย น้องอัน และน้องอุ๊บ (จุ๊บ) ก็คนอื่นเค้า อ.อ่างกันหมด กัวไม่เข้าพวก ก็ได้เดินทางไปยัง....ประตูน้ำ....พอไปถึงก็แยกย้ายกันไปทำธุระของแต่ละคน แต่จุ๊บก็ติดตามพี่อ้อยไปทุกที เนื่องจากคืนนั้นเราต้องนอนด้วยกัน ตื่นเช้ามาเราต้องไปด้วยกัน และคืนวันเสาร์เราต้องกลับบ้านนอกด้วยกัน...ขอเมาท์พี่อ้อยสามารถๆๆมั่กๆๆๆ เดินเข้าออกตึกโน่น ตึกนี้เปงว่าเล่น สามารถๆเจง สรุปเดินๆๆเข้าเดินออกๆอยู่หลายตึก ได้เสื้อมา 2 ตัว ตัวละ 60 บาทๆๆ คุ้มกะการเดินเจงๆ ^^'' 555 แต่พี่อ้อยได้มาหลายอย่าง แต่ไม่มีอารัยที่เปงของตัวเองเลย ซื้อให้คนอื่นทั้งน่าน อิอิ เสร็จจากตึกทั้งหลายตึกแถวประตูน้ำ เรา 2 คน ก็ขึ้นรถต่อไปสยาม พี่อ้อยก็พาเดินไปทั่วเลย สยามสแควร์ โบนันซ่า มาบุญครอง อะไรๆๆที่มันอยู่ในย่านนั้นน่ะ เจ๊แกพาเดินหมด แต่สรุป ก็ไม่ได้อารัยติดไม้ติดมาซักอย่าง แต่พี่อ้อยก็ยังคงได้ของฝากคนอื่นอยู่เหมือนเดิม...จากนั้นก็ทำการเคลื่อนทัพออกไปขึ้นรถไฟฟ้า ต่อด้วยรถไฟใต้ดิน (ตื่นเต้นๆๆ นั่งรถไฟใต้ดินเปงครั้งแรก) และเดินอีกนิดหน่อยเพื่อไปยังเซ็นทรัลลาดพร้าว 555 เหนื่อยๆๆ ไปยืนต่อแถวที่ร้าน Roti Boy แถวยาวมากกกกกกกกกกก แต่ก่อนหน้านั้นก็ไปซื้อ Mr.Bun มากินแล้ว ก็เหมือนกะ Roti Boy เพียงแต่ว่าขนาดเล็กกว่า ราคา 10 บาท มีให้เลือก 3 รส คือ มะพร้าว กาแฟ สตอเบอร์รี่ อร่อยดีเหมือนกัน รสชาติก็คล้ายๆ...เหงม่ะ การก๊อปปี้ เกิดขึ้นอีกแล้ววว....และแล้ววันนั้นก็จบลงตรงที่ เซ็นทรัลลาดพร้าว จูจุ๊บก็ได้หิ้วขนมปังแฮมชีส และเบคอนชีส ของIN&OUT หลายถุงกลับมาด้วย (ป๊ะป๋ากินแล้วก็บ่นอีกเช่นเคย 555...ป๊ะป๋าชิมไป บ่นไป บอกว่าขนมปังอารัยก็สู้ขนมปังของมนต์ไม่ได้)
ตื่นเช้ามาวันเสาร์ อาบน้ำเตรียมตัว แพ็กกระเป๋าเก็บข้าวของยัดลงกระเป๋า เวลาประมาณ 10.30 น. สองชีวิตก็เริ่มเตรียมตัวไปตะลุยต่อที่เจ.เจ......ไปถึงยังไม่ทันเดินไปถึงไหนก้ไปสะดุดตากะกางเกงยีนส์ขาสัน น่ารักมั่กๆๆ ตัวละ 250 ขายส่ง 3 ตัวขึ้น เหลือ 140 อาจจะเปงด้วยพึ่งตื่น สมองน้อยๆยังไม่เข้าสู้ระบบดีก็คิดว่า 3 ตัวเยอะไป เลยซื้อมา 2 ตัว ในราคา ตัวละ 200 บาท เดินออกไปไม่ทันไร หัวสมองก็เริ่มคิดได้ 140*3 มันก็ 420 นี่ว๊า จึ๋ยยย เพิ่มอีก 20 ได้มาอีก 1 ตัว เอาละซิ ทำยังดีๆๆ ด้วยความที่หน้าไม่มียางอายอยู่แล้ว ประกอบกะความงก เดินกลับไปที่ร้าน พี่ขานู่เอาเพิ่มอีกตัว คิดราคาส่งให้นู่นะ อ้อนจนเจ้าของร้านโอเค ได้มาอีก 1 ตัว เพิ่มเงิน 20 ยิ้มแย้มร่าเริงออกจากร้าน....เกือบไปๆๆๆๆๆ จากนั้นก็เดินตามเจ๊อ้อยไปเรื่อยๆๆๆ ตอนนี้ยกให้เปงเจ๊ไปล่ะ เดินช๊อปกระจายมั่กๆๆๆ จนเค้าไม่ไหวอ่า ตอนไปนั่งรอตรงหอนาฬิกาปล่อยเจ๊แกตะลุต่อไปเอง 555 ร้อนสุดๆๆๆๆๆๆๆๆ สรุปสุดท้าย ก็ได้กางเกงขาสั้นมา 5 ตัว ไอ้ตัวที่ชอบที่สุดดันใส่ไม่ได้ T-T งง ทั้งๆที่มันไซส์ M เหมือนกันหมด แง แง เลยยกให้น้องสาวไป ได้กระโปรงมา 2 ตัว เสื้อ 2 ตัว รองเท้า 1 คู่...ทั้งๆที่ไปเนี่ย อยากได้กระเป๋าตังส์ แต่หาไม่ได้ ได้อย่างอื่นมาแทน 5555 หลังจากที่นั่งรอเจ๊อ้อย นานจนประสาทหลอน มองเห็นครายก็เปงพี่อ้อยไปหมด 555 พี่อ้อยตัวจิงก็กลับมาหา และก็เดินทางกลับไปเอาของที่โรงแรม เนื่องจากเวลาเหลือประมาณ 1 ชั่วโมง เจ๊อ้อยของเลยไปตะลุยต่อที่เจ๊เล้ง โดยใช้เวลาอันรวดเร็วในการช๊อปปิ้ง แต่เค้าไม่ไหวๆๆ ของนั่งหาอารัยกินก่อนดีกว่า หิวข้าวฉุดๆๆ และแล้วก็เดินทางไปยังสนามบินดอนเมือง เพื่อทำการกลับสู่กระต๊อบน้อยๆ ที่บ้านนอก....ขอขอบคุณสายการบิน จิ๊บๆแอร์ ที่พากระเหรี่ยงน้อยตาเล็กๆกลับสู่บ้านอย่างปลอดภันและรวดเร็ว กลับถึงบ้านหลับเปงตาย ครายโทรมา ครายมาเรียก ไม่ได้ยินอารัยซักอย่าง 555.......จบข่าว นพกานต์ ศรีสุขวัฒนานันท์ รายงาน |
|
|
+Jujoop...Jujoop%3a+2006%e5%b9%b44%e6%9c%88&referrer=){kind=small}
