JujOoP 的个人资料(づ￣ ³￣) Jujoop...Jujoop照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
4月23日 LS Trip 4-6 April 2007 หุ หุ แหะ แหะ งิ งิ โง๊ะ โง๊ะ...ไปเที่ยวทะเลมาตั้งแต่ต้นเดือน จนนี้จะปลายเดือนแล้วยังไม่ได้อัพ Blog เลย
เครื่องดีเลย์นานไปหน่อย อิอิ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะยังจำเรื่องราวได้มากน้อยแค่ไหนนะก๊ะ
ตอนแรกกะว่าจะรอเพื่อนอัพ Blog แล้วค่อยไปก๊อปมา ปรากฎว่าเงียบชี่ หุหุ ต่างคนต่างหวังพึ่งกันนี่เอง
ม่ะเป็นไร จูจุ๊บเริ่มเล่าก่อนก็ได้ ขาดเหลืออารัยก็มาช่วยกันเต็มนะจ๊ะ รู้อยู่เป็นปลาทอง
มาม่ะมาม่ะ เรามาย้อนรอยอดีตกันดีกว่า....โอมมม มะลึก กุ๊ก กู๋ ย้อนกลับไปเย็นวันอังคารที่ 3/04/50
 เย้ เย้......เลิกงานแล้ว กลับบ้านไปอาบน้ำแต่งตัว เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า หนีออกจากบ้าน
จากนั้นก็ไปรับติมกับแบ๊งค์ที่บ้าน เพื่อเดินทางไปขึ้นรถทัวร์ที่อาเขต
ส่วนโป๊ยจะตามไปเจอกันที่นั้น...โป๊ยทำเอาเพื่อนๆลุ้นระทึก เพราะมาถึงได้อย่างฉิวเฉียดก่อนรถออกไม่กี่นาที
ตอนแรกที่ติมบอกว่า เป็นรถทัวร์แบบนอนนะ ไอ้เราก็เข้าใจว่าเป็นเก้าอี้ใหญ่ๆปรับนอนได้เยอะกว่าธรรมดา
แต่พอไปถึง กริ๊ดดดดด นอนเจงๆด้วย อยู่ชั้นล่างของรถทัวร์ ทำคล้ายๆกับรถไฟ แบ่งเป็นเตียงบนเตียงล่าง
แต่ค่อยข้างแคบเล็กน้อย หุหุ เอาหัวตุ๊บไปหลายดอก...คืนนั้นนอนหลับบ้าง ไม่หลับบ้าง
ตามจังหวะของรถ ส่วนมากสะดุ้งตอนรถเจอเจ้าครืด ครืด ครืด (หลังเต่าจิ๋ว เป็นเส้นๆที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มบนถนน 3 ช่วง ที่ไว้กันคนขับหลับอ่า)
แถมคุณลุงเตียงข้างๆนอนกรน คร๊อกกกฟี้ แต่ก็โชคดีที่ป๊ะป๋าเทรนมาดี อิอิ เลยไม่ราคาญ
-------------------------------------------------------------------
4-04-2007
มาถึงหมอชิตประมาณ 7 โมง(มั๊ง) ก็ทำการซื้อตั๋วรถทัวร์จากหมอชิตไปจันทบุรีต่อเลย
โอ้!!!!! นั่งรถอีกแล้วเหรอ....เซ็งพนักงานขายตั๋วมากมาย แบบว่าอุตส่าห์ถามแล้วนะว่าแดดมาทางไหน ขอนั่งด้านไม่โดยแดด
ปรากฎว่าจากกรุงเทพ-จันทบุรี โดดแดดตลอดทาง ต้องปิดม่านมองไม่เห็นถนนหนทางเลย เฮ้ออ!!หลับดีกว่า คร๊อกๆๆ
ไปถึงจันทบุรีก็ประมาณเกือบเที่ยง นั่งรอคุณพี่ที่บอกว่าจะมารับ นานมาก นาฬิกาในท้องส่งเสียงดัง โคร๊กกๆๆ
ติมก็บอกว่าดูไว้นะ วีโก 4 ประตู สีทอง.....ไม่มี ไม่มี ไม่มี ไม่มาเลยซักคัน
หิวววววววววววว เมื่อไหร่จะมาเนี่ย นั้งรอตั้งนานในที่สุดแบงค์ผู้น่ารักก็บอกว่า
"เด๋วชั้นออกไปดูให้นะว่ามีร้านอาหารแถวนี้มั๊ย"....โอ้!! เพื่อนรักไปเลยจ้า
ซักพักแบงค์กลับมา "เฮ้ย!!มีร้านหมูสะเต๊ะอยู่ฝั่งตรงข้ามน่ากิน กินป่ะ"....กินเด่ะ หิวจะตายแล้ว
ทำไมพึ่งมาคิดได้ว่ะ...ปล่อยให้นั่งหิวรอกันตั้งนาน 55555
4 สาวก็เลยเอากระเป๋าไปฝากไว้ที่ฝากของของบริษัท อ๋อ!!..นั่งรถทัวร์ของบ.พรนิภา ขอบอกโอมั่กๆๆ
ตรงบริษัทมีที่ให้นั่งรอ แอร์เย็นช่ำ ถ้าใครจะต้องเดินทางไปจันทุบุรี หรือแถบนู่น(แถบไหนว๊า อิอิ)ขอแนะนำรถทัวร์บริษัทนี้เลยค่า
กลับมาต่อนะ......เสร็จแล้ว 4 สาวก็วิ่งข้ามถนนไป ทันใดนั้นเอง วีโก 4 ประตู สีทอง ก็กระพริบไฟใส่ บีบแตรปิ๊นๆ
แป่ววววววว...อดกินครับท่านผู้ชม...มารับแล้ว...ขึ้นรถไปแล้วถึงจะได้รู้จักพี่คนที่มารับ ชื่อว่าพี่ไพรัช
พี่ไพรัชเป็นคุณทหารเรือค่า.....หุหุ แรกๆสาวไม่กล้าคุยด้วยเท่าไหร่ ก็หน้าพี่แกดุซะขนาดนั้น อิอิ (แอบเม้าท์)
อยากกินหมูสะเต๊ะ งงิ งิง....แต่พี่ไพรัชบอกว่า "ผู้การบอกว่าให้พาไปกินก๋วยเตี๋ยว"
อ่าาาา....ผู้การสั่งมา...ก๋วยเตี๋ยวก็ก๋วยเตี๋ยวก็ได้ค่า.....นู๋กัวแล้ววววว (ผู้การเป็นใคร เด๋วรู้เอง)
และแล้วอาหารมื้อแรกของวัน ก็ได้ไปกินที่จันทบุรีจ้า มีก๋วยเตี๋ยวน้ำตก กล้วยไข่ กล้วยทอด และตะกั๋วทอด
โอ้!!!!!ตะกั๋วทอด คืออารัย.....อยากรู้ๆๆๆ ใครรู้บ้างงงงงเอ๋ยย????
ตกลงตะกั๋วทอดมันก็คือเต้าหู้ทอดนั้นเอง....อร่อยมาก ไอ้เจ้าตะกั๋วทอดเนี่ยมันก็ไม่เท่าไหร่หรอก
ก็เหมือนที่เรากิน แต่น้ำจิ้มนี่จิ อร่อยมากมาย เหมือนน้ำจิ้มตือคาโคแต่เค้าใส่พริกขี้หนูสับละเอียดลงไปด้วย
อร่อยมากมาย.....เอ๊ะ!!เป็นเพราะว่าของเค้าอร่อย หรือว่า เราหิวกันว๊าาาา
หลังจากอิ่มหนำสำราญกันแล้ว พี่ไพรัชก็พากระเหรี่ยงน้อยทั้ง 4 คน ไปยังที่พัก
หลังจากที่อิ่มแล้วสาวๆเลยมีกำลัง พูดจาเจื้อยแจ้วดังเต็มรถ แถมมีการแอบแซว แอบกัดพี่เค้าเล็กน้อย 555
เลยโดนเอาคืน "อิ่มกันแล้วใช้มั๊ยเนี่ย เมื่อกี้ขึ้นรถมาบรรยากาศตึงเครียด ไม่พูดไม่จา สงสัยจะโมโหหิว" พูดด้วยหน้าตาที่ซีเรียสเหมือนเดิม
คำพูดพี่เค้าประมาณเนี่ย จำไม่ค่อยได้ ว่าจริงๆพูดว่าอารัย แหะแหะ
และแล้วหลังจากที่นั่งรถกันมานานเราก็มาถึงบ้านพักไฮโซ (ฟรีด้วย) โอ้!!!!ตะลึงคร๊าบบบบ
บ้านไม้ติดทะเล กริ๊ดดดดดดด.....กริ๊ดดดดดด......กริ๊ดดดดดด (ในใจ) ทะเลจ้า จูจุ๊บมาแว้วววววววว
บ้านสวยมั่กๆๆ....ติดทะเลด้วยยยย กริ๊ดดเล่นน้ำ....แป่วว น้ำไม่สวย หาดไม่สวย เล่นไม่ได้ ไม่มีทางลง เห็นแต่วิว
แงแง ขัดใจวัยรุ่นอ่า จะเล่นน้ำๆๆๆๆๆ ฮือ ฮืออออออ
ติมบอกว่าไม่เป็นไรเด๋วพี่แก่ (เอ๊ะ!!ครายกัน)จะมารับพาไปหาดจ้าวหลาว.....เป็นหาดที่สวยที่สุดของที่นี้ ไปเล่นน้ำที่นั้นกัน
เย้ เย้ โย่วววว.....ว่าแต่ขึ้นบ้านได้ยัง อยากอาบน้ำ แต่งตัว เปลี่ยนเสื้อผ้ามาลั้นลาแล้ว
ก่อนจะขึ้นไปบนบ้านสาวๆก็ไปสวัสดีคุณเจ้าของบ้าน พร้อมมอบของฝากจากเจียงใหม่เจ้า เพื่อขอบคุณในความเอื้อเฟื้อสถานที่ในครั้งนี้
ขอบคุณค่าาาาาา.......โอกาสหน้าขอไปอีกจะได้มั๊ยค่า อิอิ
ขึ้นไปบนบ้านไฮโซกัน โอ้วววว!!!!ห้องน้ำสวยจัง โอ้ววว!!!มีห้องไว้ตู้เย็นด้วย อุ๊ยย!!วิวสวย
งานนี้ไม่พ้นคว้ากล้องกิ๊กก๊อก ติ๊งต๊องขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้ทันที..เรื่องที่อยากอาบน้ำไว้ค่อยว่ากันที่หลัง อิอิ
จากนั้นก็สลับสับเปลี่ยนกันไปปฏิบัติภารกิจแปลงโฉมกัน...กริ๊ดกร๊าด แต่งโน่นแต่งนี้กันใหญ่
โฮ๊ะๆๆๆๆๆ อ้าว!!แรดกันให้เต็มที่...แต่ละคนควักบิกินี่ขึ้นมาโชว์ หุหุ กริ๊ดๆๆ ของแกน่ารัก ของแกก็น่ารัก ของชั้นน่ารักกว่า
หุหุ อย่าคิดว่าแก๊งค์นี้เป็นสาวไทยใจกล้าใส่บิกินี่เล่นน้ำนะคะ...ไอ้ที่ว่ามาเนี่ยซื้อบิกินี่มาใส่กันก็จริง
แต่มีเสื้อยืด กางเกงขาสั้นทับอยู่ข้างนอกอีกทีค่า...แหมๆๆ ถ้าหุ่นดีอย่างลูกเกด ก็คงจะกล้าใส่โชว์ไปแล้ว
 หลังจากอาบน้ำแต่งตัว สดชื่น สดใสซาบซ่ากันแล้ว ก็เริ่มทยอยกันลงไปถ่ายรูปกันซิค่ะ
เรื่องอะไรจะมัวแต่อุดอู้อยู่แต่ในห้อง ถึงเล่นน้ำไม่ได้ แต่ก็สุขใจค่ะที่ได้นั่งมองทะเล ทำมิวสิก โพสต์ท่าถ่ายรูปกันสนุกสนาน
ซักพักถ่ายรูปจนเหนื่อย...พี่แก่ก็ยังไม่มาซักที.....ฮืออ ฮืออออ หิวแล้วน๊า อยากเล่นน้ำทะเลแล้วน๊า
พี่แก่คือใคร ????
พี่แก่...คือ พี่ที่ติมรู้จัก อืมม รู้จักได้ยังไง อืม อืม ถามติมเอาเองนะ เคยถามแล้วแต่ลิมแล้ว เรื่องมานยาว
พี่แก่...เป็นผบ.ฐานส่งกำลังบำรุง ทหารเรือ อ.แหลมงอบ จ.ตราด (ติมบอกตำแหน่งย่อใหม่เด่ะ จำไม่เคยได้เลย)
พี่แก่...คือ ผู้การของพี่ไพรัชนั้นเอง ที่บอกให้พาพวกเราไปกินก๋วยเตี๋ยว (เลยอดกินหมูสะเต๊ะน่ากิน หึ อิอิ เคืองนิดนึง)
เอาล่ะ รู้จักพี่แก่แล้ว....จะเล่าต่อแล้วนะ
นานมากพี่แก่ก็ยังไม่มา....ปุ๊กกับยิ้มที่ขับรถตามมาจากพัทยาก็มาถึงแล้ว แล้วก็ไปรออยู่ที่หาดจ้าวหลาวก็โทรมา
ยิ้ม : "พวกแกอยู่ไหนกัน จะไปหาได้ยังไง ไปทางไหน"
จูจุ๊บ : "ฮือ ฮืออออ อย่าถามเลยพี่เค้าพาขับรถมาทางลัด จำทางไม่ได้ รู้แต่ว่าเป็นถนนเส้นเลียบทะเล โดนทิ้งอยู่บ้านพัก หิววววว"
ยิ้ม : "แล้วจะไปหายังไงล่ะเนี่ย อยู่หาดไหน มีป้ายอารัยบอกมั๊ย ถามคนแถวนั้นซิ"
(คิดในใจ)แง๊วววว หาดไหนไม่รู้ ป้ายบอกไม่มี แถมนี้ไม่มีคนอื่น นอกจากกระเหรี่ยง
จูจุ๊บ :"เอางี้แกถามคนแถวนั้นนะว่า อ่าว หรือ แหลมกระทิงไปทางไหน แกก็ขับรถตามถนนเลียบชายทะเลมาเรื่อยๆ
ระหว่างทางแกจะเจอบ้านรั้วอิฐสีแดง เป็นบ้านไม้หลังใหญ่เปิดประตูไว้ หลังนั้นแหล่ะ....แต่ถ้าขับไปถึงแหลมกระทิงแล้วแปลว่าเลยย้อนกลับมาใหม่นะ"
หุหุ ไม่น่าเชื่อ ปุ๊กกี้กะยิ้มสามารถมาถูกด้วย...จูจุ๊บยืนโบกมือรออยู่บนบ้าน เก่งมั่กมากกกกกเพื่อนช้านนน ขนาดบอกทางไม่ได้เรื่องยังมาถูก
หุหุ คราวนี้ครบแก๊งค์ 6 สาวแล้ว ก็เม้าท์ๆๆๆกันซิค่ะ นกกระจอกแตกรัง แล้วก็ลั้นลาถ่ายรูปกันอีกรอบ อิอิ
เฮ้ออ!!!! หิวแล้ววว ตะกั๋วทอดที่ซื้อมาตอนกลางวันช่วยประทังชีวิตน้อยๆหลายชีวิตไปได้หน่อยนึง
สรุปสุดท้าย...กว่าพี่แก่จะมาถึง (ฝนตก+หลงทาง) เลยทำให้อดไปเล่นน้ำที่หาดจ้าวหลาว
แต่ก็ไม่เป็นไรค่า พรุ่งนี้ไปเล่นน้ำที่เกาะช้างก็ได้ แต่ว่าตอนนี้นู๋หิวมากมาย ไปกินข้าวกันดีกว่า
 โอ้!!!!ร้านอาหารท่าแฉลบ อร่อยมากกกกกกกับข้าว 11 อย่าง...9 อย่างของกระเหรี่ยงน้อย อีก 2 อย่างของพี่แก่+พี่ไพรัช+พี่นักมายากล
ได้แก่ กันเชียงปูนึ่ง ปลาช่อนทอดน้ำปลา หมึกไข่นึ่งมะนาว หอยแมลงภู่อบหม้อดิน...แล้วอารัยอีกเนี่ย ความจำสั้นจริงชั้น
เอาเป็นว่าอร่อยมั่กมาย จูจุ๊บกินพุงกาง กินคนแรก ยันเกือบสุดท้าย อร่อยมากมาย อยากมีกระเพาะซัก 3 อัน
แถมราคาถูกมากกกกกกกกกกกกกก กับข้าว 11 อย่าง พันกว่าบาท...กริ๊ดดดด อยากกินอีกอ่า
กินเสร็จก็กลับมานั่งเล่น นั่งเม้าท์ นั่งดริ๊งค์กันต่อที่บ้านพักไฮโซของเรา...แต่งานนี้ด้วยความเพลียเลยกินไปแค่แก้วเดียว (จริงๆ)
เอ๊ะ!!!สงสัยเราจะแก่แล้ว....เฮ้อออ ก็นะ มีคนบอกว่าจะพก Gold ไปให้กิน ดันเล่นแอบหนีไปกินหมดก่อน (ใครก็ไม่รู้เนอะติม)
แถมมีคนบอกว่าจะเอา Black มาให้ 1 ขวด แต่ดันลืมซะนี่...ฮุ้ยยยย!!!วัยรุ่นเซ็งเลย หึหึ
เลยไม่มีแรงจูงใจให้ชนแก้ว ชนแก้ว....เลยได้แต่นั่งเม้าท์ นั่งกินขนม ผลไม้ (ยังกินได้อีกอ่า) ให้อาหารยุง (ยุงทะเลดุชมัดเลย)
ซักพักดูเวลา โหหห เกือบตี 2 แล้ว ไปนอนดีกว่า ง่วงจังเลย พี่แก่บอกว่าพรุ่งนี้ออกเดินทาง 8 โมงเช้า
(พี่เปิ้ลจะเป็นผลัดต่อไปที่จะมารับ และดูแลกระเหรี่ยงจนจบทริปนี้ (พี่เปิ้ลเป็นใครอีกแล้ว))
งิงิ มี 6 คน มี 1 ห้องน้ำ ต้องตื่นแต่เช้าเลยซิเนี่ย ไม่นอนกันดีกว่าเนอะ
(แอบสารภาพ...แอบเข้าไปงีบในห้องนอนมาแป๊ปนึงแต่กลัวโดนเม้าท์ เลยต้องออกมานั่งทำตาปริบๆ อยู่ข้างนอก)
มีห้องนอนอยู่ 2 ห้อง สาวๆ มี 6 คน นอนห้องละ 3 คน นอนเบียดๆกันหน่อย อบอุ่นดี (แอบกลัวนิดๆเลยจองที่นอนตรงกลาง)
-------------------------------------------------------------------
5-04-2007
ตื่นแต่เช้าาาาา.....ออกมารับอากาศบริสุทธิ์แต่เช้า...เมื่อคืนหลับสนิทมากๆๆๆอ่ะ ปวด 4 แต่ไม่กล้าลุก
ก็นู๋กัวนี่นา...แถมในกำหนดการติมบอกว่า ตื่นตี 5 มาเข้าห้องน้ำ ก็เลยลุกมาเข้าตอนตี 5 กว่า (เริ่มมีแสงแหล่ะ แหะแหะ)
แล้วกลับไปนอนกลิ้งไปกลิ้งมาซักพัก ก็ลุกขึ้นมาทำภารกิจแปลงโฉม แล้วก็ลงไปกินอาหารเช้าสุดหรู
คือ ซาลาเปา 7/11 ที่ซื้อไว้ตั้งแต่เมื่อคืน กับ โออิชิ แพ็กเก็ตใหม่(ที่ดูโฆษณาตั้งนานกว่าจะเข้าใจ เหอๆๆ)
อร่อยไปอีกแบบ (หรือว่าหิว) จากนั้นก็เดินเล่น ถ่ายรูปเล่น ไปเก็บข้าวของเตรียมย้ายถิ่นฐาน
8 โมงกว่า 9 โมงกว่า 10 โมงจิ๊ดๆๆๆ พี่เปิ้ลมาแล้ววววววววววววววว มาแปะมือพี่แก่ รับตำแหน่งผู้นำทางคนต่อไป
ที่มาช้าเพราะมัวแต่ไปหลงทางเลยมา (เหอๆๆ ผู้นำทางหลงทางตั้งแต่เริ่มต้นทริปชักจะยังไงๆแล้วน๊า)
แผนการต่างๆที่เตรียมไว้เลยคาดเคลื่อน แต่หมู่เฮาชาวกระเหรี่ยงน้อยยังคงลั้นลา เริงร่ากันต่อไป
หลังจากร่ำลา ขอบคุณพี่แก่ที่มาคอยดูแลน้องๆ อย่างไม่ถือตัว ยิ้มแย้ม ใจดีกับน้องๆตลอดเวลา
แถมต้องอดทนฟังเสียงเจื้อยแจ้ว ง๊องแง๊งๆ ทะเลาะตบตีกันเป็นระยะของพวกเราอย่างไม่มีบ่น (เอ๊ะ!!อาจจะบ่นในใจก็ไม่รู้เนอะ)
จากนั้นพี่เปิ้ลก็ขับรถพาพวกเราออกเดินทางมุ่งตรงสู่เกาะช้างงงงงงง แปร๋นน แปร๋นนน
หุหุ หลงทางอีกแล้วครับท่านผู้ชม ว่าแล้ว ว่าแล้ว ทริปนี้มันชักจะยังไงอยู่นะ 555 แต่ก็ไม่ว่ากันค่ะ ยังคงงขำๆ สนุกสนานเฮฮากันต่อไป
ก่อนจะข้ามไปเกาะช้าง เราก็ไปแวะที่ฐานส่งกำลังบำรุง ทหารเรือ อ.แหลมงอบ ที่ที่เราจะพักคืนนี้
มาหาพี่ไพรัชค่ะ เห็นว่าพี่ไพรัชประจำอยู่บนเกาะช้าง เลยมีเส้นสาย เฮ้ยย!!เพื่อนฝูงสามารถพาน้องๆนั่งเรือข้ามไปเกาะช้างได้ฟรี
แต่ด้วยความที่ว่านัดไว้ตอนแรก 10 โมง แต่พวกเรามถึงเอาตอนบ่าย 2 ฮือ ฮือ อดนั่งเรือฟรีค่ะ
พี่ไพรัชบอกว่าคงต้องเสียเงินข้ามไปนะ ถ้าไปเรือฟรีต้องอีกประมาณครึ่งชั่วโมง
แต่ด้วยความที่ว่าเดี๋ยวปุ๊กจะต้องรีบกลับพัทยา ยิ้มต้องรีบกลับกรุงเทพ เลยตัดสินใจยอมควักเงินซื้อความสุขกันค่ะ
ไปโล๊ดดดดพี่ อนุมัติ!!!! ถ้าจำไม่ผิดตั๋วเรือไป-กลับคนละ 120 บาท ก็ขึ้นไปนั่งรอบนเรือกัน
นึกว่าจะได้ออกเลยปรากฎเรือยังไม่เต็มต้องรอผู้โดยสารอีก รอเกินครึ่งชั่วโมงอีกม๊าง
คิดในใจ รู้งี้รอเรือฟรีดีกว่า ครึ่งชั่วโมงเหมือนกัน 555 ก็คนมันงกนิ เฮ้ยย!!อยากประหยัด
 พอขึ้นไปบนเรือก็ถึงเวลาประทินผิวกันใครมีกันแดดอารัยก็หยิบออกมา
คนนั้นมีกันแดด SPF 30 คนโน่นมี SPF 50 มีกันแดดสำหรับ และสำหรบตัวแยกกันต่างหาก
รู้สึกจะมีประมาณ 3-4 ยี่ห้อได้นะ ก็ทั้งทา ทั้งโบ๊ะกันหมดทุกยี่ห้อเข้าไป รวมๆกันแล้ว SPF จะ 180 อยู่แล้วนะเนี่ย 555 (มุขใครว่ะ)
(นี่ขนาดทาแล้วทาอีก ทาแล้วทาอีก กระยังขึ้นเพิ่มบนใบหน้าเลยอ่า เศร้าใจจริงๆหน้าจะไวแสงอารัยขนาดนี้)
หลังจากโบ๊ะๆกันเสร็จ ก็ไม่พ้นหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปนะซิค่ะ แต่ด้วยความที่คนเยอะเลยไม่กล้าโพสต์ท่าเท่าไหร่
นั่งเรือมาได้ซักพัก ก็ถึงเกาะช้างแล้วจ้า ก่อนลงเรือแอบถ่ายรูปลูกชาวบ้านมา ก็น้องเค้าแก้มน่ากินนี่นา อิอิ
แบงค์บอกว่าอยู่แต่บนดอยช้าง ตอนนี้ขอมาเหยียบเกาะช้างบ้างซิ อิอิ เกาะช้างเคยแต่ได้ยินชื่อ ไม่เคยมาเหมือนกัน
ตอนแรกยังงงๆๆที่บอกว่าเมาเรือคงไม่เมา คงเมารถมากกว่าเพราะว่าถนนบนเกาะน่ากัวมากมาย ขับรถไม่เก่งอย่าริไปขับ
แต่พอไปถึง ถึงได้รู้ว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆด้วย ไม่ใช่ลงเรือปุ๊บจะเจอหาดทรายสวย น้ำทะเลใสเลยนะ
ต้องนั่งรถขับขึ้นดอยลงดอยเหมือนข้ามไปอีกฝั่งของเกาะ ทางสุดยอดแคบก็แคบ ชันก็ชัน แถมรถเยอะมาก
รถบรรทุกคันใหญ่ๆก็สวนมา กริ๊ดดดด กริ๊ดดดด (ในใจ) ลุ้นระทึกไปซักพักถึงจะเจอย่านท่องเที่ยว
2 ข้างทางเต็มไปด้วยร้านค้า ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ท มันผิดกับที่คิดไว้เลย เพราะมันเหมือนพัทยาอารัยทำนองเนี่ย
ตอนเย็นๆ ดึกๆ คนท่าทางจะเยอะน่าดูโดยเฉพาะฝรั่ง...แต่ก็คงสนุกไปอีกแบบ
ที่สงบๆก็คงมี ก็คงหนีไม่พ้นในโรงแรมหรู หรือรีสอร์ทต่าง ๆ แต่ไม่ได้ไปพักนี่นา เลยไม่ได้เห็นสภาพ
พี่ไพรัชพาไปที่หาดอารัยไม่รู้ ไม่เห็นป้ายอ่า พามาขึ้นเรือไปดำน้ำกัน ค่าเรือ เค้าคิดคนละ 250
นั่งเรือออกไปกลางทะเล มองไปทางไหนก็เห็นแต่กระเหรี่ยง เฮ้ยย!!ทะเล ทะเล ทะเล สวยดี ลมตีหัวยุ่ง หัวฟู
ไม่น่าเชื่ออยู่กลางทะเลมีคลื่นด้วย มีคลื่นจริงๆนะ คลื่นโทรศัพท์อ่ะ แถมเต็ม 5 ขีดด้วย
โอ้!!!!ตะลึง ตึ๋ง ตึงงง รีบโทรหาคนนู่น คนนี้อวดใหญ่ 555 ทะเลมีก็มีคลื่นน๊าาาาา
พอซักพักก็หยิบเสื้อชูชีพแจกเพื่อนๆ จูจุ๊บจะถูกจะแพงเอาแดงไว้ก่อน คริคริ
น้องคนขับเรือพาไปแถวเกาะอารัยไม่รู้ แหะแหะ จำไม่ได้อีกแล้ว เฮ้ออออ!!กลุ้มจริงๆชั้น
แล้วก็แจกหน้ากากดำน้ำ....เย้ เย้ ลั้นลา ลั้นลา นี่ถือได้ว่าเป็นครั้งที่ 2 ที่ดำน้ำแบบนี้ ครั้งแรกเมื่อตอนเด็กๆ ตอนไปเที่ยวภูเก็ตกะที่บ้าน
ตู๊ม ตู๊ม ตู๊มมมมมมมมมม ลงน้ำกันแล้วจ้า มีปุ๊กกี้คนเดียวที่ไม่ยอมลงไปดำน้ำ เลยเป็นตากล้องเก็บภาพให้เพื่อนๆ
เฮ้อออ!!!!เศร้าใจสายตาสั้น มันต้องถอดแว่นอ่า มองอารัยก็ไม่ชัดซักอย่าง
จะเห็นก็แค่เจ้าพวกปลาตัวเล็ก ตัวน้อยที่วาดเข้ามาใกล้ในระยะสายตาจะมองเห็นได้ กับพวกก้อนหิน หรือปะการังก้อนโตๆก็เห็นแค่เป็นก้อนๆ
ทั้งโป๊ย แบงค์ ยิ้ม พยายามเหลือเกินลากไปดูปลาอารัยซักอย่าง บอกว่าตัวดำๆ
เหอๆๆ ลากไปเถอะ ยังไงก็มองไม่เห็น 5555 แต่ก็ยังคงสนุกสนาน ลั้นลา ต่อไป
ว่ายๆ ดำๆไปซักพัก เริ่มเหนื่อย เลยว่ายๆๆเข้าไปที่เกาะ ไปนั่งพักเล่นน้ำตรงหาดทราย พอหายเหนื่อย ก็ไปดำน้ำต่อ
 คราวนี้ถอดชูชีพออก แล้วกลั้นหายใจดำลงไปใต้น้ำเลย เย้ เย้ มองเห็นได้เยอะขึ้น แต่ตัวมันลอยๆยังไม่รู้
สงสัยเป็นเพราะว่าห่วงยางที่พกไปด้วยแน่ๆเลย ดำลงไปได้ไม่ค่อยลึกเท่าไหร่ แต่ดำแบบนี้เหนื่อนน่าดูเหมือนกันนะ
อีกอย่างโรคจิตอีกแล้วเรา หลอนตัวเอง พอเริ่มๆดำลงไปก็เริ่มขึ้นเรื่องน่ากัว เช่น เด๋วมีใครมาดึงขา หรือว่าเห็นอารัยน่ากัวลอยมา
อึ๊ยยยยย!!!คิดทำไมเนี่ย เค้าไม่ให้คิดอยู่ เลยรีบยกมือไหว้แล้วบอกว่าไม่ได้คิดลบหลู่ หรือว่าลองดีอารัยนะคะ นู๋ขอโต๊ดดด
เลยมาคิดว่าสงสัยชีวิตนี้ชั้นคงไปดำน้ำแบบน้องปูนไม่ได้แน่ๆเลย แค่ดำแบบเด็กๆแบบนี้ ยังคิดซ๊าแต่เรื่องน่ากัว
ไปดำแบบน้องปูน คงไม่กล้าแน่ๆเลย ถ้าจำไม่ผิดมีการพาไปนั่งรออยู่ใต้น้ำด้วยเนี่ย ม่ายอาวว นู๋กัว กัวววว
ดำน้ำ เล่นน้ำกันได้ซักพัก คงประมาณ 1 ชั่วโมงได้ ก็ขึ้นจากน้ำ แล้วก็กลับเข้าฝั่ง
แบตหมดคร๊าบบบ หมดแรงข้าวขาหมู หิวด้วย งิงิ แต่ยังคงมีแรงถ่ายรูปลั้นลาเหมือนเดิม
พอเข้าฝั่งสั่งเลยทันที่ ไก่ย่าง ข้าวเหนียว 2 ชุด เอาไปกินบนรถ หุหุ อยากกินส้มตำอ่า แต่กัวไม่ทันเลยตัดใจ
ไปถึงที่ท่าเรือ ช้าไปแค่เสี้ยววินาที เรือพึ่งออกไปเอง แง แง ติดเกาะก๊าบบบ
ไหนๆก็ไม่ทัน แต่ละคนเลยขอเรียกกำลังด้วยกาแฟ ชา น้ำผลไม้กันคนละแก้ว กาแฟอร่อยดี พี่เจ้าของร้านก็ใจดี
พอขอเข้มๆ ก็ทำกาแฟเพิ่มให้อีก ขาดอารัยบอกได้เต็มให้ ในราคาเท่าเดิม ประทับใจสุดๆ
ซักพักทีลุงขี่มอไซด์มาขายสัปปะรดบอกว่าอร่อย เลยแซวไปว่าต้องให้ลองชิมก่อน
โอ๊ะ!!ใจดีซะงั้นบอกว่า ชิมได้เลย ซื้อ 2 ถุง จะแถมให้อีกถุง แต่มันเยอะ เกรงใจลุงเลยไม่เอา
ลุงบอกว่าเจ้าของสวนมาเอง สบายมาก 555 เอาแค่ 2 ถุงพอค่า เด๋วกินไม่หมดเสียดายของ...อร่อยจริงๆด้วยล่ะ แต่เค็มไปหน่อย
ก็มานั่งคิดกันว่ามานเค็มเพราะว่าเค้าทาเกลือ หรือว่าเอาน้ำทะเลล้าง หรือว่าเค็มขี้มือลุงเนี่ย หุหุ หึหึ จ๊าก
รอซักพักเรือลำต่อไปก็มา คราวนี้เป็นเรือคนละแบบกะขามา ไม่หรูไฮเท่า แต่คนไม่เยอะ นั่งสบายดี ตอนขามาคนเต็มเรือ
ขากลับแรงเริ่มหมด นั่งกันเงียบๆ แต่ยังคงถ่ายรูปกันต่อไป สามารถกันเจงๆเรื่องถ่ายรูปเนี่ย
พอใกล้จะถึงฝั่ง มีใครทักว๊า ไม่ถ่ายพระอาทิตย์เหรอ อ่ะ ถ่ายก็ได้ ถ่ายๆๆๆๆๆ
หันมาอีกอ้าว เฮ้ยยย หายไปกันหมด เหลือแต่โป๊ยที่รอคนเดียว รีบเดินๆๆลงมาตามหารถ
หารถไม่เจอ รถเยอะมากทางก็แคบ เรือถึงฝั่งแล้ว เลยชวนโป๊ยไปรอกันข้างนอกดีกว่า ขืนเดินหาต่อไปคงได้บนรถทับติดฝาผนังแน่ๆเลย
ขึ้นฝั่งเรียบร้อย ก็ถึงเวลาร้ำลาปุ๊กกะยิ้ม ที่ต้องรีบกลับ เสียดายมั่กๆๆอยากให้นอนด้วยกันอีกคืนจังเลย
เฮ้ออออ!!!!เวลาผ่านไปเร็วมั่กมาย แต่ไม่เป็นไร คราวหน้าเจอกันใหม่เนอะ
หลังจากแยกย้ายกัน ก็เหลือ 4 คนเหมือนเดิม คือ จูจุ๊บ ติม แบงค์ โป๊ย คืนนี้ไปพักที่บ้านพักของทหารเรือที่แหลมงอบ
บ้านพักโอเคเลย แถมหน้าบ้านก็เป็นทะเลเลย ไปถึงเย็นๆค่ำแล้ว น้ำทะเลดูไม่ค่อยน่าเล่นเท่าไหร่
แต่น้ำทะเลยังโอเคกว่าตรงที่บ้านพักไฮโซ....วิ้ววว คืนนี้นอนฟังเสียงคลื่น กริ๊ดๆๆ โป๊ยเอ๋ยคืนนี้เสร็จแน่ คริ คริ บรรยากาศเป็นใจ
อาหารเย็นมื้อนี้ อิ่มอร่อยอีกแล้ว อาหารมากมายเต็มโต๊ะ จากฝีมือพ่อครัวสโมสรของฐานตราด แต่ด้วยความหิว เลยไม่ได้ถ่ายรูปมา
กุ้งเผา ปลาหมึกย่าง ยำรวมทะเล ต้มยำ ปลาเผา ฯลฯ อยากมีกระเพาะซัก 3 กระเพาะอีกแล้วจิ
อาหารมื้อนี้มีแขกพิเศษนอกเหนือจากพี่เปิ้ล(ผู้นำทางหลง) คือ พี่เอ็ด ซึ่งเป็น รองผบ.ของฐานตราดนี่เองมาดูแลความสะดวกให้กับน้องๆ
แถมงานนี้มีเตรียมคาราโอเกะให้ด้วย แบงค์เปรมเลย ร้องได้ทุกเพลง 555 โดยเฉพาะของ ต่าย อรทัย
(ขอเม้าท์..ตอนนั่งรถทัวร์ไปจันทบุรี เค้าเปิดเพลงของต่ายอรทัย ไอแบงค์ร้องได้ทุกเพลงคร๊าบ ขอบอกๆๆๆ)
ใครจะร้อง ร้องไป จูจุ๊บไม่สน กินลูกเดียวคร๊าบ เก็บกวาดเป็นปลาเทศบาล แง๊บ แง๊บ งั๊ม งั๊ม
งานนี้เจอที่เด็ดของ ฮิตเล่อร์ (น้องที่มาช่วยดูแลเรื่องเครื่องดื่ม)
ติม โซดา-น้ำ....ได้โซดา น้ำจริงๆ ไม่มีเหล้าเลยซักหยด 555 ทำไปได้ยังไงเนี่ย หลังจากที่ติมเจอฤทธิ์โซดา น้ำ
ก็ถึงคราว จูจุ๊บ บ้าง ฮิตเล่อร์หยิบแก้วไปเติมให้ รอนานมากกกกกกก สุดท้ายแก้วจูจุ๊บหายเจ้าค่ะ หายไปยังไร้ร่องรอย
พอถามหาก็ได้แก้วใหม่มา จาก(เหล้า) โซดา-น้ำ กลายเป็น โค๊กไปซะงั้น เฮ้อออ!!ฮิตเล่อร์เอ๋ยย
ตั้งแต่แก้วหายเลยเริ่มไม่ไว้ใจฮิตเล่อร์ ลุกไปผสมเองก็ได้ว๊า ทันใดฮิตเล่อร์ก็ตรงเข้ามาแล้วพูดว่า
"เด๋วฝากดูแลคนอื่นๆ ชงเหล้าให้คนอื่นด้วยได้ป่ะ เราม่ะไหวแล้ว" (หุหุ ฮิตเล่อร์ไม่เมาแต่ฮิตเล่อร์ไม่เหมือนเดิมมมเท่านั้นเอ๊ง)
แบงค์ สงสัยฮิตเล่อร์จะแอบชอบแบงค์ เพราะว่าเห็นแอบเอามือถือยกขึ้นมาจะถ่ายรูปแบงค์
แบงค์ก็ฉีกยิ้ม เก๊กท่าอย่างดี หุหุ แต่ขอโทษเถอะ ดูดีๆในมือรู้สึกจะเป็น Nokia รุ่น 3310 อารัยทำนองนั้น เอิ๊กๆๆ
โป๊ย รอดตัวจากฮิตเลอ่ร์........แต่ไม่รอดมือจุ๊บแน่ หึหึ
กินๆ ร้องๆ กันซักพัก สาวๆก็ขอตัวไปกลับบ้านพัก จูจุ๊บนอนกะโป๊ย เม้าท์ๆๆๆกันได้ซักพักก็เริ่มเข้าสู่ความเงียบแล้วก็หลับไป เข้านอนพร้อมกับเสียงคลื่นทะเล
หุหุ หลับไม่ค่อยสนิท หลับๆตื่นๆ โดนญาติยุงทะเลแก้แค้น เพราะก่อนนอนตบยุงทะเลเลือกกระฉูดตายไป 1 ตัว
เมื่อไหร่จะถึงเช้าน๊า อยากไปถ่ายรุป อยากเล่นน้ำทะเล ตื่นมาเข้าห้องน้ำตอนตี 4 แอบเปิดหน้าต่างมองออกไปข้างนอก
แงแง ยังมืดอยู่อยู่เลย บ่น บ่น บ่น ให้โป๊ยฟัง ว่าเมื่อไหร่จะเช้า แล้วก็หลับต่อ
ตื่นมาอีกที เย้ เย้ เช้าแล้ว กระโดดลุกออกจากเตียง ไปล้างหน้าแปรงฟัน หวีผมเล็กน้อย คว้ากล้องออกไปถ่ายรูป
บ้าพลังอารัยขนาดนี้เนี่ยชั้น ถ่ายรูปทะเลยามเช้า กรี๊ดดด ทะเลมีหมอก
หุหุ เอากล้องไว้ในห้องแอร์ เลยเป็นฝ้า วางทิ้งไว้ซักพักให้หายเย็น เฮ้อย ฝ้า..เดินเล่น สูดอากาศไปมา ซักพักโป๊ยก็ตามออกมา
ทันใดนั้น โป๊ยยก็กริ๊ดด กร๊าดๆๆ กับภาพน้ำทะเลใสๆๆๆ พร้อมโพสต์ท่าทันที แล้วพูดว่า "ต้องเล่นน้ำทะเลเดี๋ยวนี้นะ"
แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้เล่น เพราะว่าตกลงกันว่าจะไปกินข้าวก่อน แล้วค่อยกลับมาเล่น แล้วก็อาบน้ำแต่งตัว เก็บข้าวของ กลับสู่เมืองกรุง
ปรากฎว่าสโมสรไม่มีของกินเหลือแล้ว (ความผิดชั้นป่าวเนี่ย) เลยต้องขับรถออกไปหาข้าวกันกันข้างนอก
หลังจากที่กินแล้วเสร็จแล้ว กระเหรี่ยงน้อยจากทางเหนือก็ได้ไปเหยียบ จุดสุดแผ่นดินตะวันออกกันแล้ว
เอาล่ะ!!เพื่อนๆ เหนือสุดก็ไปมาแล้ว ตะวันออกก็ไปมาแล้ว คราวหน้าไปไหนกันต่อดี...(จะตอบอารัยขอให้คิดให้ดีก่อนนะค่ะ)
พอลงรถอย่างแรกที่สาวๆทำคืออารัยให้ทาย ทายซิ...(ถ่ายรูป) ผิดคร๊าบบบบ
ขอโบ๊ะหน้ากันก่อน เพราะว่าตอนแรกกะว่ากินข้าวที่สโมสร แล้วค่อยกลับไปแต่งตัวแล้วค่อยออกมาแต่นี่ต้องออกไปหาอารัยกินข้าวนอก
สรุปหน้าโทรมกันเป็นแถว เลยต้องขอเวลาโบ๊ะหน้าเล็กน้อย (แต่รู้สึกว่าไม่ได้ช่วยอารัยทำไรเล้ยยย 555)
หลังจากนั้นก็เป็นพิธีกรรมการถ่ายรูป ถ่ายรูป ถ่ายรูป รูปเดี่ยว รูปคู่ รูปหมู่ รูปสวย รูปฮา แต่ที่แน่ๆ แบงค์จิกหน้าสวยตลอดงาน
จากนั้นพวกเราก็ไปสักการะกรมหลวงชุมพรเขตต์อุดมศักดิ์ หรือ “เสด็จเตี่ย” ของเหล่าทหารเรือกันค่ะ
หลังจากราบไหว้ ขอพรกันเสร็จเรียบร้อย แล้วก็เดินเข้าไปชมเรื่องราวต่างๆที่เค้าจัดแสดงข้างใน ซักพักก็เดินขึ้นชมทิวทัศน์ข้างบนป้อม
โอ๊ะ!!!มีปืนใหญ่ด้วย ขึ้นไปบนป้อมไปลองยิงปืนใหญ่กัน แล้วก็อีกแล้วงานนี้ก็หนีไม่พ้นอีกแล้วค่า
แช๊ะ แช๊ะ แช๊ะ ว่าแต่ว่าถ่ายกันตั้งแต่ขึ้นบันไดยันลงบันไดนี่นา
 เสร็จแล้วก็กลับไปที่ฐานตราดค่ะ....งานนี้เกิดวีรกรรม บ้าพลัง 1 บ้าพลัง 2 ลองทายซิบ้าพลัง 1 และ 2 เป็นครายยยย อิอิ
จะเป็นใครไปได้นอกจาก จุ๊บกะโป้ย ซึ่งสลับตำแหน่งกันไปมา เมื่อเช้าจุ๊บเป็นบ้าพลัง 1 ตื่นแต่เช้ามาถ่ายรูป แตะน้ำ เดินเล่น
แต่ตอนสายๆต้องยกตำแหน่งให้โป๊ยเซียนน้อย แหม!!คุณเธอกลับมาถึงก็ลงเล่นน้ำเลย กริ๊ดกร๊าดอยู่นเดียว
แต่จูจุ๊บนี่จิ เหมือนจะเหนื่อยๆ อิดออดเล็กน้อย ไม่อยากเล่น ซักพักสงสารโป๊ยเล่นน้ำคนเดียว เลยตามลงไปเล่นด้วย
กลายเป็นว่าจากที่ขี้เกียจๆ กลายเป็นอีบ้าพลัง 2 ตามโป๊ยไปซะงั้น เล่นน้ำตากแดดกันเปรี้ยงๆๆ ไม่สนใจอารัย
น้ำใสมาก จากเล่นที่ตื้นๆ ก็เริ่มชวนกัเดินไปที่ลึกๆ แปลกอ่ะ ยิ่งลึก ทรายยิ่งละเอียด กริ๊ดกร๊าดดด ๆๆๆ
เล่นได้ซักพักก็เริ่มร้อน กริ๊ดดด!!!ลืมไปหน้าชั้น...ตากแดดซะขนาดนี้ จุดขึ้นอีกแน่เลย และแล้วก็เป็นจริง
เฮ้ออ!!!เหนื่อยแหล่ะ เศร้าด้วย เลยไปอาบน้ำแต่งตัวเก็บข้าวของ
ขณะที่มีอีบ้าพลัง 2 คน บ้าพลังกันอย่างเมามัน ก็มีอีไม่มีพลัง (แล้น) 2 คน แอบไปหลับหลบแดดในห้องแอร์เย็นซะงั้น
นี่!!!!พวกหล่อนมาทะเลกันนะยะ...เค้าต้องเล่นน้ำ ไม่ใช่มามัวแต่นอน (คิก คิก)
แล้วเป็นไงล๊า กลับมามีคนมาบ่นว่า เนี่ยไม่ได้เล่นน้ำเลย ไม่ได้ถ่ายรูปตอนเกยตื้นกันเลย โอ๊ะ โฮ๊ะ!!!
หลังจากร่ำลาพี่ๆทั้งหลายที่มาให้ความช่วยเหลือและดูแลพวกเรากันเรียบร้อย มีพบก็ต้องมีจาก
แต่ไม่เป้นไรอนาคตเราอาจกลับไปเยี่ยมอีกค่า ถ้ากลุ่มเราไม่โดนขึ้นบัญชีดำซะก่อนนะก๊ะ
....ก่อนเดินทางกลับเข้าสู่เมืองหลวงของประเทสไทย..พวกเราก็ได้ไปแวะที่ โอเอซิส ซีเวิลด์....
กริ๊ดดดดด น้องๆปลาโลมาแสนรู้น่ารักมากมาย ออกมาสร้างความบันเทิง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ แล้วความตื่นตาตื่นใจ
ทำไมปลาโลมาถึงได้แสนรู้ยังงี้เนี่ย น่ารักๆๆๆ มีทั้งกระโดดขึ้นเหนือน้ำ นวดหลังให้ครูฝึก เก็บฟุตบอล
และอารัยต่ออารัยอีกเยอะแยะมากมาย กลับออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม
ขึ้นมาก็เข้าสูตรเดิม หิวข้าวววววววค่า จะโมโหหิวแล้วน๊า พี่เปิ้ลหาที่กินข้าวด่วน เอิ๊กๆๆ
พี่เปิ้ลคือใคร ????
พี่เปิ้ล...คือ พี่ที่ติมรู้จัก อืมม รู้จักได้ยังไง อืม อืม ถามติมเอาเองนะ (ประโยคนี้คุ้นๆ)
พี่เปิ้ล...คือ คุณทหารเรือ เหมือนกันจ้า
พี่เปิ้ล...คือ ผู้นำทาง (หลง) ตลอดทริปนี้ของเรา อิอิ และคอยดูแลน้องๆเป็นอย่างดี
เอาล่ะ รู้จักพี่เปิ้ลแล้ว....จะเล่าต่อแล้วนะ
ขึ้นรถปุ๊บ เสียงเจื้อยแจ้วก็ดังขึ้นเป็นระยะ ตามจังหวะการหลับ และการฟื้นของผู้โดยสารในรถ แต่ส่วนมากแล้วจะเจื้อยแจ้วกันซะเป็นส่วนใหญ่
คงเข้ากับคำพูดที่ว่า "นิ่งเป็นหลับ...ขยับเป็นแ- ก...แยกเป็นหลง...ลงเป็นช๊อป" จริงเลยค่า
 บทส่งท้าย
หลังจากซื้อของฝากเป็นที่เรียบร้อย งานนี้ก็เหยียบอย่างเดียวเลยค่า จุดมุ่งหมายต่อไป คือ สนามบินดอนเมือง เพราะหมายกำหนดการที่คลาดเคลื่อนจากที่กำหนดไว้ (เฮ้อ!!ตั้งแต่ต้นทริปยันท้ายทริปเลย 555)
พวกเราก็ต้องรีบเร่งในการกลับมากรุงเทพเพื่อมาส่งโป๊ย และแบงค์ขึ้นเครื่องกลับเชียงใหม่
คนขับก็เหยียบไปซิตามหน้าที่ และความรับผิดชอบ ผู้โดยสารก็เกรงจะรบกวนสมาธิเลยเข้าสู่โหมดความเงียบด้วยการหลับ
แต่แล้วก็มีเสียงนึงที่ปลุกโสตประสาทของทุกคนให้ตื่นขึ้นมา แม้ว่าเจ้าตัวจะพยายามพูดเบาๆให้ได้ยินกันแค่ 2 คน
"ติมๆ ถ้าเห็นปั๊มจอดให้ด้วยนะ ชั้นปวด...(พร้อมยกนิ้วขึ้นมา 4 นิ้ว)...แต่ยังไหวอยู่"
ตอนนี้ทั้งรถตื่นแล้ว มีเสียงที่ถามด้วยความห่วงใยต่อคนที่พยายามพูดเบาๆในตอนแรกเป็นระยะๆ
"ไอ้จุ๊บไหวป่าว...ยังไม่เห็นปั๊มเลย...อ้าวว ปั๊มๆๆ เฮ้ยย ด้นอยู่คนละฝั่ง"
ทั้งใดนั้นเองข้างหน้ามีปั๊ม คนอื่นในรถเค้าเห็นกันหมด ยกเว้นไอติมคนขับดันไม่เห็นปั๊มอยู่คนเดียว
ยังคงเหยียบคันเร่งเพื่อหาปั๊มน้ำมันให้เพื่อนต่อไปอย่างมุ่งมั่นและมั่นใจ................กริ๊ดดดดด ฮือ ฮืออออออออออ
แต่สุดท้ายพวกเราก็มาถึงสนามบินดอนเมืองทันเวลา และมาถึงโดยสวัสดิภาพ
และแล้วทริปการเดินทาง LS Trip (ชิมลาง) ก็จบลงด้วยดี พร้อมความสนุกสนานลั้นลา อย่างมีความสุขเจ้า
----------------------------------------------
สุดท้ายนี้...ขอขอบคุณ
พี่ไพรัช ขอบคุณที่คอยดูแลขับรถรับ-ส่งพวกเราค่ะ พาไปเที่ยวเกาะช้าง พาไปเช่าเรือดำน้ำ แถมบอกพวกเราว่าคราวหน้าอยากมานอนเกาะช้าง
พี่เค้าจะให้ยืมบ้านพักที่พี่เค้าเช่าไว้ แม้จะไม่ได้ติดทะเล แต่ก็ช่วยให้เราประหยัดค่าใช้จ่ายได้
พี่แก่ ขอบคุณที่ช่วยดูแล จัดการเรื่องบ้านพัก และพาน้องๆไปทานอาหารทะเลอร่อยๆ แถมยังต้องคอยรับเสียงเจื้อยแจ้วของพวกเราด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
อ๋อ!! แล้วที่พี่แอบเคืองว่า เหล้าในขวดลงไปน้อยมาก เพราะว่าพวกเราไม่ยอมแตะ...
เอาเป็นว่าถ้าพี่ได้มาเชียงใหม่...พี่อย่าลืมเอา Blackขวดที่พี่ลืมเอามาให้พวกนู่มาด้วย แล้วเราจะชนแก้วแล้ว "สุดซอย"
ปล. สุดซอย = หมดแก้ว เป็นศัพท์ที่พี่แก่เป็นคนบัญญัติขึ้นมา
พี่เปิ้ล ขอบคุณที่ช่วยเป็นผู้นำทาง (หลง) พาพวกเราไปเกาะช้าง ไปดำน้ำ ไปเที่ยวที่ต่างๆ แถมยังให้พวกเราติดรถกลับมาบางกอก
นู๋หวังว่าตอนนี้พี่คงดีใจ และมีความสุขเวลาที่ขับรถ เพราะว่าพี่จะได้ยินเสียงเครื่องยนต์ซะที
อืมม อีกอย่างนะ นู่ได้สมญานามว่า ""ปอบน้อย" เพราะฉะนั้นไอ้ที่นู๋กินๆไป เก็บกวาดกับข้าวในคืนนั้นมันยังแค่ เด็กๆค่า
พี่เอ็ด ขอบคุณสำหรับอาหารอร่อยๆ เสียงเพลงเพราะๆที่ขับกล่อมให้น้องๆฟังตอนกินข้าว และคอยดูแลน้องๆทุกคนอย่างดี
อิอิ แล้วที่อยู่ที่พี่ให้ติมไว้ คงได้ใช้ประโยชน์แล้วล่ะค่ะ...ไม่ต้องเปลี่ยนที่อยู่แล้วนี่นา ดีใจด้วยนะก๊ะ
ฮิตเลอร์ ขอบคุณที่ทำให้พวกเราได้รู้ว่า โซดา-น้ำ จริงๆเป็นยังไง...และเล่นกลเสกแก้วให้หายไปได้ แล้วก็เสกกลับมาแถมเปลี่ยนสีน้ำในแก้วได้ด้วย
และทำให้พวกเราได้รู้ 3310 ก็แอบถ่ายรูปได้เหมือนกัน
ติมมี่ ขอบคุณที่ทำให้พวกเราได้กลับมาเจอกัน ทำให้พวกเราได้กลับมาหัวเราะสดใสเริงร่า ลั้นล้ากันอีกครั้ง
ขอบคุณที่เตรียมความพร้อมของทริปนี้ทุกอย่าง ทั้งเรื่องติดต่อประสานงาน หาที่พัก จองตั๋วรถ ฯลฯ และอวยพรให้ชั้นถูกหวยงวดวันที่ 1 พ.ค.50
ชั้นสัญญาว่า ถ้าชั้นถูกหวยจริงๆ (แต่ขอรางวัลใหญ่ๆหน่อยนะ) เราจะไปเที่ยวทะเลกันอีกภายในไม่ช้านี้
แต่ถ้าไม่ถูกคงต้องรออีกนานหน่อยนะ เฮ้ออออออออ
แบงค์ ขอบคุณที่มาสนุกสนานลั้นลาด้วยกัน หัวเราะไปด้วย และคอยลากชั้นตอนดำน้ำเพื่อจะให้เห็นปลาที่ใครๆก็เห็นกันหมดแล้วให้ได้
ชั้นดีใจนะที่ทริปนี้ทำให้แกค้นพบ มุมจิกหน้างาม ที่ใช้เวลาค้นหามากว่า 20 (กว่า) ปี
โป๊ย ขอบคุณที่คอยดูแล ให้ยืมโน่นยืมนี้ เทคแคร์แกะอาหารให้เพื่อนๆ แถมเป็นนางแบบที่พร้อมโพสต์ท่าอยู่เสมอ ทำให้การถ่ายรูปเป็นเรื่องสนุก
ชั้นขอบอกว่า ทริปนี้ขอยกตำแหน่ง "นางแบบยอดเยี่ยมประจำทริป"ให้โป๊ยนะ
ยิ้ม ขอบคุณที่มาร่วมทริปนี้ ซึ่งในตอนแรกไม่คิดว่าจะมาได้ ทำให้จำนวนคนเพิ่มขึ้น ความสนุกสนานลั้นลาก็เพิ่มขึ้น
แม้ทริปนี้จะไม่ได้สวยหรู สะดวกสบาย แถมยังทำให้ต้องนั่งรถทัวร์กลับกรุงเทพคนเดียวตอนดึกๆ ยิ้มก็ไม่บ่นซักคำ
ปุ๊ก ขอบคุณที่ลงทุนขับรถมาเพื่อเที่ยวกับพวกเราแม้จะมีเวลาเที่ยวไม่มาก แล้วก็ต้องรีบกลับไปสัมภาษณ์งาน ต่อในวันรุ่งขึ้น
ชั้นซึ้งใจจริงๆกับประโยคที่ว่า "ไม่เป็นไรไปแป๊บเดียวชั้นก็จะไป เพราะว่าชั้นอยากเจอพวกแกนี่"
 ป.ล1 ขอบอกว่า Blogนี้ยาวมากกกก ใช้เวลาในการเขียนอยู่ 4-5 วัน เขียน ไป 20 นาที อู้ไปวันครึ่ง กลับมาเขียนต่ออีก 45 นาที เขียนๆ ลบๆ สรุปคืบหน้านิดหน่อย นอนตีพุงไปอีก 2 วัน ค่อยกลับมาเขียนจนจบ ป.ล2 เนื่องจากแค่ตัวหนังสือก็ไปปา 4x100 เมตรแล้ว ภาพประกอบกรุณาตามไปดูใน Photo ได้นะคะ ป.ล3 ถ้าใครอ่านจนจบแล้ว และรู้สึกว่ายาวเกินขี้เกียจอ่าน ก็ไม่ต้องอ่านต่อก็ได้นะคะ เข้าไปดูเรื่องย่อจากใน Photo ได้ค่ะ 555 ป.ล.4 ดีใจที่สุด ในที่สุดก็เขียนเสร็จซะที โอ๊ยยยยยเหนื่อย เมื่อไหร่ชั้นจะเขียนอารัยสั้นๆเป็นกะเค้าซักทีเนี่ย
4月11日 กลับมาแล้วขอรับ...รายงานตัวจ้า
 กลับมาแล้วค่าาาาาาาาา....มิสจู้จี้ แก๊งค์เดอะ ก่ง ก๊ง รายงานตัวขอรับจริงๆก็กลับมาถึงตั้งแต่วันอาทิตย์แล้วล่ะคะ....แต่ด้วยความที่แก่แล้ว (เริ่มรู้ตัวเอง) เลยต้องใช้เวลาในการพักฟื้นนานหน่อย
เฮ้อออ!!อุตส่าห์ไปชาร์ตแบตทั้งที แต่สงสัยแบตจะผุจริงๆ ชาร์ตไม่เต็มซะที พอวันจันทร์แบตหมดเหมือนเดิม
กลับมาคราวนี้ กลับมาพร้อมความอ้วน ความดำ และลายจุด (กระขึ้นเต็มหน้า..ยุงกัดตัวลาย..เซ็งโค๊ะ)
 ...เฮ้อ!! ทำไมเวลาแห่งความสุขมันช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกิน
ช่วงเวลาก่อนเดินทาง ทำไมมันรู้สึกว่ามันน๊าน นานนนนน กว่าจะถึงวันเดินทาง
แต่พอเวลาไปเที่ยวจริงๆ ทำไมอารัยๆก็ผ่านไปไวจังเลย
 เอ๊ะ!!!นี่ตกลงชั้นได้ไปเที่ยวหรือยังเนี่ย หรือว่ามันเป็นแค่ฝันไปทริปการเดินทางครั้งนี้สนุกสนานมากมาย ถึงแม้ว่าอารัยหลายๆอย่างจะไม่เป็นไปแผนที่วางไว้
แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกัน ยังคงเฮฮา ลั้นลา เม้าท์กระจายตามประสาสาวโฉดต่อไป
และที่สำคัญ แช๊ะ แช๊ะ เห็นกล้องไม่ได้กันเลยค่า...วิญญาณนางแบบเข้าสิงกันใหญ่ อิอิ
งานนี้จูจุ๊บเป็นตากล้อง เพื่อนๆ เลยโดนเก็บภาพทุกชอร์ต สวย ไม่สวยไม่รู้ เน้นขำๆไว้ก่อน
เอาเป็นว่าตอนนี้ขอเวลา Resize รูปแป๊บนึงนะคะ แล้วก็ทำการเซ็นสเซอร์ภาพบางภาพออกก่อน
...แล้วจะเอามาอัพให้ได้ดูกันนะคะบอกแล้วงานนี้ไม่เน้นความสวย...
เน้นความโทรม เฮ้ย!! ความงามตามธรรมชาติ และความสนุกสนานเฮฮา เอามันเข้าว่า
4月2日 หนีออกจากบ้านกริ๊ดดดดด.....ทนไม่ไหวแล้ว เบื่อ เบื่อ เบื่อออออออออออออออออออออ
...หนีออกจากบ้านดีกว่า...
ว่าแล้วจูจุ๊บก็เก็บเสื้อผ้า ยัดใส่กระเป๋า เตรียมตัวหนีออกจากบ้าน (ครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้)
อิอิ อย่าพึ่งตกใจ คิดว่า จูจุ๊บกลายเป็นหนอนมีปัญญา ประชดชีวิตด้วยการหนีออกจากบ้านนะก๊ะ
ปกติเวลาที่ต้องออกพื้นที่ ไปนอนค้างอ้างแรมยังต่างจังหวัด จูจุ๊บจะบอกคุณหญิงแม่ว่า
"แม่จ๋า...วันนี้ไม่อยู่บ้านนะ จะหนีออกจากบ้าน"
เป็นที่รู้กัน ว่าจูจุ๊บมีอันต้องเก็บเสื้อผ้า ยัดใส่กระเป๋าไปทำงานยังต่างจังหวัด
เพื่อไปปฏิบัติภารกิจนางงาม เย้ย!! ลูกจ้างที่ดี(มั๊ง)
แต่การหนีออกจากบ้านครั้งนี้ ไม่ได้เกี่ยวกะเรื่องงานเลยค่า
เย้ เย้ ฮูลา ฮูล่า...........................................จูจุ๊บจาไปทะเล ฮูลา ฮูล่าาาาาาาาาาาาา
กระเหรี่ยงน้อยจาลงดอยไปแอ่วทะเลแล้วเจ้าค่าเอ๋ยยย หลังจากที่ไม่ได้เห็นทะเลมากี่ปีแล้วเนี่ย อืมมมมมมมม
จำม่ะล่ายแหล่ะ...ครั้งล่าสุดเมือ่ไหร่ว๊าาา เอ!!! ช่างมันเถอะ อิอิ
หลังจากที่นัดแนะกะเพื่อนๆ ชาว L.S 40 (Library Science) ว่าเราน่าจะจัดทริปไปเที่ยวกัน
จากที่ตอนแรกวางแพลนไว้ว่าเป็นช่วงเดือนตุลา (รอนังเหมียว..แอร์สาวสวยประจำรุ่น ที่บอกว่าต้องใช้เวลาในการลาพักร้อนเป็นปีๆ)
ก็เลยจัดทริปชิมลางกันซะก่อนเลย ตกลง ลงคะแนนเสียง เลือกวันหยุด 3 วัน ตรงวันจักรี
และลาพักร้อน 2 วัน (คราวนี้ลาพักร้อนจริง อิอิ ร้อน ร้อน ร้อน) ไม่ใช่ลาพักร้อนตอนหน้าหนาวเหมือนคราวที่แล้ว
ทำงานมา 4-5 ปี ยังไม่เคยลาพักร้อนไปเที่ยวไหนเลย...แถมวันลาก็สะสมไม่ได้ เบี้ยขยันก็ไม่มี (ทำไมเรามันโง่แบบนี้)
ปีนี้ก็เลยถือฤกษ์งามยามดี ไปเที่ยวลั้นลากะเพื่อนซะเลย (ไม่ยอมเป็นลาโง่แล้ว)
ตอนที่วางแผนกัน เลือกวันนี้ก็มีความรู้สึกกันว่า อีกแป๊ปเดียวก็ถึงล่ะ แต่พอเอาเข้าจริงๆ แต่ละคนก็บ่นแล้วบ่นอีก
เมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยว.....ทำไมเวลามันผ่านไปช้าจังเลย.....อยากไปแล้วนะ....ฯลฯ
กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ ก็มีเรื่องให้ลุ้นระทึกอยู่ตลอดเวลา..เช่น
จูจุ๊บ ดันมีจัดประชุมวันที่ 9 เมษา...คือถ้าไปเที่ยวก็ไม่ได้ชวนพี่ๆเตรียมงานเลย แต่ในที่สุด การประชุมก็เลื่อนออกไป เย้
หรือแม้แต่ การตบตีแย่งชิงวันลาของเพื่อนๆ คนอื่นๆ (เว่อร์ไปนิ้สสสส)
หรือแม้แต่ การเกิดเหตุขัดข้องบางประการ ทำให้จำนวนสมาชิกลดลง จากที่ลงชื่อไว้ 9 คน เหลือ 4 คน
แต่เราก็ยังไม่ย่อท้อ 4 คนก็จะไป ก็มันอยากไปแล้วนี่นา...และแล้วตอนนี้ สมาชิกก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 6 คน
สาวโสดทั้งนั้น...มีทั้งโสดไร้แฟน โสดแฟนไกล โสดหนีฝาชี อิอิ โฉดๆๆกันทั้งนั้น
และแล้วในที่สุด วันนี้ที่รอคอยก็มาถึงซะที
....พรุ่งนี้จูจุ๊บจะได้ไปเที่ยวแล้ว....แต่ยังต้องมาทำงานอีก 1 วัน แน่ะ....
เฮ้อออ พรุ่งนี้คงได้แต่คิดว่าเมื่อไหร่จะเลิกงานน๊า แน่ๆเลย
ประกาศลาพักร้อนฉบับ 1 ประจำปี 2550
ช่วงตั้งแต่ว่าวันที่ 4-8 เมษายน 2550 นี้ จูจุ๊บ oN TouR นะก๊ะ (เชียงใหม่-บางกอก-จันทบุรี-ตราด-เกาะช้าง)
จะไม่พบเห็นจูจุ๊บภายในจังหวัดเชียงใหม่ และ MSN...หากท่านผู้ใดพบเห็น ให้สันนิฐานได้ว่า เป็นจูจุ๊บตัวปลอม
และกรุณาแจ้งเบาะแสแก่สมาชิก เดอะก่ง ก๊ง ทราบ เพื่อจะได้จับกุมและดำเนินคดีต่อไป
...โปรดอ่านอีกครั้งหนึ่ง...
ป.ล.1ไว้จะกลับมาเล่าให้ฟังนะก๊ะแล้วก็ถ่ายรูปมาฝาก...แต่ไม่รับประกันว่าจะสวยหรือป่าว เพราะคนถ่ายอาจจะแฮงค์อยู่ เอิ๊กๆๆ
ป.ล.2 เนื่องจากมีคนแจ้งเข้ามาว่ามีบางคำอ่านแล้วไม่เข้าใจ
ดังนั้นภาษาหนอนวันละคำ วันนี้ขอเสนอคำว่า ฝาชี....ฝาชีมาจาก ฝามี หรือ สามีนั้นเอง
|
|
|
+Jujoop...Jujoop%3a+2007%e5%b9%b44%e6%9c%88&referrer=){kind=small}
